Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

ΘΩΡ ΚΑΙ ΛΥΚΟΣ Ή ΤΟ ΔΕΣΙΜΟ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΆΛΥΨΗ

Η Νορβηγική μυθολογία έχει ένα θρύλο που μοιάζει με τον ιουδαϊκό της αποκάλυψης.
Ο Φενριρ είναι ένας γιγάντιος λύκος που τρέφεται από τα πάθη και τις συμφορές των ανθρώπων ,όπως οι δράκοι της μυθολογίας.Γι 'αυτόν το λύκο λένε ότι θα προκαλέσει την πτώση του παλιού κόσμου και γι'αυτό οι θεοί τον φοβούνται και αποφάσισαν να τον έχουν μακριά από τον υλικό-γήινο κόσμο,μην κυκλοφορεί ελεύθερος και τους συντρίψει!Έτσι τον πήραν σε ένα μέρος κοντά στην κατοικία τους-στο χώρο των συναισθήσεων και παραισθήσεων (αστρικός λέγεται στην εσωτερική φιλοσοφία) για να τον επιβλέπουν!.Ομως αυτός έτρωγε εκεί από τα συναισθήματα,τα πάθη,τις σκέψεις φίλων και εχθρών,θεών και ανθρώπων,αυτά που ερχόταν από τη Γη κάτω και από τον Ουρανό πάνω και μεγάλωνε συνεχώς .Οι θεοί φοβισμένοι αποφασίζουν να τον αλυσοδέσουν όμως οι αλυσίδες αποδείχτηκαν ανίκανες να τον κρατήσουν.Το θηρίο ξεφεύγει και σκορπά τον πανικό πάνω στον ουρανό και κάτω στους ανθρώπους.
Οι θεοί θυμούνται,τότε, τα μαγικά δεσμά των ξωτικών, που μπορεί να φαίνονται αβλαβή, αλλά δε μπορούν να καταστραφούν. Τα ξωτικά τα κατασκεύασαν από τένοντες αρκούδων ,ανάσες ψαριών, γενειάδες γυναικών, σάλιο πουλιών, τον ήχο της κλωτσιάς μιας γάτας και ρίζες βουνών(φτιαγμένα από το υλικό των ονείρων όπως θα έλεγε ο ρομαντικός ποιητής Καλντερόν). Στοιχηματίζουν με τον Φένριρ ότι δε θα μπορέσει να σπάσει τα μαγικά δεσμά. Παρόλο που δεν αισθάνεται άνετα, δέχεται την πρόκληση. Όμως απαιτεί ένας από τους θεούς να βάλει το δεξί του χέρι στο στόμα του. Είναι ο Θωρ-Άρης, ο Θεός του Πολέμου, που δέχεται.Ο θεός του πολέμου στεκέται ακλόνητος,γενναίος ,ως η ίδια καθ' αυτή ιδέα του ΘΑΡρους με το χέρι που χρησιμοποιεί στον πόλεμο μέσα στο στόμα του λύκου!
 Οι θεοί τότε δένουν το γιγάντιο λύκο με τα δεσμά, σφίγγοντας όλο και περισσότερο. Και πράγματι, ο Φένριρ αδυνατεί να ελευθερωθεί και έτσι δαγκώνει και κόβει το χέρι του Θωρ. Ο Θωρ το υπομένει με ψυχραιμία γνωρίζοντας ότι, προς το παρών, έσωσε τον Κόσμο των Θεών.
Ωστόσο, σύμφωνα με την προφητεία, ο Φένριρ θα καταφέρει να ελευθερωθεί στο τέλος των εποχών όταν θα δοθεί η τελευταία μάχη θεών-γιγάντων με αρχηγούς τον Δία-Όντιν από τη μιά και τον αδελφό του Άδη-Λόκι ,το θεό του κάτω κόσμου από την άλλη  .Τότε ο λύκος θα καταβροχθίσει τον Οντίν,όμως θα τον σκοτώσει μετά ο γίος του Βίνταρ-Ερμής.
Ο Βιντάρ-Ερμής θα κυβερνήσει αντί του Δία-Όντιν μαζί με τον αδελφό του Βάλι-Απόλλων.Η περίοδος αυτή της ειρήνης θα κρατήσει μέχρι το τέλοςτου κόσμου,και συμβολίζει τη΄νέα χρυσή εποχή του 'Ωρου(oro =χρυσός)-Απόλλωνα που βασιλεύει με τον Ερμή-Βιντάρ που σκότωσε τοΛύκο-Θηρίο που έφαγε τον πατέρα του Οντιν-Δία και Όσιρι στην Αιγυπτιακή μυθολογία.
Θα σταθούμε στην ακινησία του Άρη και τη θυσία του δεξιού χεριού του,που είναι το χέρι της δράσης-κίνησης και τελικά το δέσιμο του λύκου που είναι ο ανθρώπινος εγωικός νους ο τόσο ατίθασος,ανήμερο θερίο,αδύνατο να κρατηθεί ,που τρέφεται με κάθε λογής σκέψεις και συναισθήματα,πάθη και ορμές.Το να τον δέσεις και να τον κρατήσεις ακίνητο είναι το πιό δύσκολο όπως λένε οι Ινδοί σοφοί-γιόγκι αλλά και η κα Ε.Π.Μπλαβάτσκυ αποκαλώντας το νου ,φονιά και οι αρχαίοι Έλληνες το σφράγισαν στο αλφάβητο μας με το ΝΟΥΣ=720=ΛΥΚΟΣ.(Γι 'αυτό έχουν φαγωθεί οι σκοτεινοί να αλλοιώσουν την ελληνική γλώσσα..).
Οι ησυχαστές του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά το 1340-1359 στη Θεσσαλονίκη αυτό κατάφεραν.Να ησυχάσουν τον εγωικό νου και να πετύχουν την ένωση με το θείον-όλον.Οι αντίπαλοι του,δυτικοί, με τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό και τον "άγιο"Αυγουστίνο δίδαξαν μόνο την πίστη, τη μελέτη ,και τη λογική για να φτάσεις στο θείο.(είδαμε που έφτασαν!)
Στην αποκάλυψη έχουμε με εντυπωσιακό συγκρητισμό το δέσιμο του θηρίο 666 (όπως είπαμε είναι το ομαδικό ΕΓΩ του αστρικού χώρου που κατοικεί και ο λύκος-Φενρίρ) και την τελική μάχη των τελευταίων ημερών στο κεφ 20:

"1Eίδα κι άλλον άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό. Στο χέρι του είχε το κλειδί της αβύσσου και μια μεγάλη αλυσίδα. 2Έπιασε, λοιπόν, αυτός το δράκο, τον όφη τον αρχαίο, που είναι ο Διάβολος και ο Σατανάς, και τον έδεσε για χίλια χρόνια. 3Tον πέταξε κατόπιν στην άβυσσο, την οποία έκλεισε και σφράγισε από πάνω του, για να μην ξαναπλανήσει τα έθνη μέχρι που να συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια. Ύστερα απ’ αυτά θα πρέπει να λυθεί για λίγο καιρό....... 7Όταν συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια, θα λυθεί ο Σατανάς από τη φυλακή του 8και θα βγει να οδηγήσει στην πλάνη τα έθνη στις τέσσερις γωνιές της γης, το Γωγ και το Mαγώγ, με σκοπό να τους συνάξει για πόλεμο, ο αριθμός των οποίων θα είναι σαν την άμμο της θάλασσας. 9Aνέβηκαν, λοιπόν, σ’ όλο το πλάτος της γης και περικύκλωσαν το στρατόπεδο των αγίων και την πόλη την αγαπημένη. Mα κατέβηκε φωτιά από τον ουρανό, σταλμένη από το Θεό, και τους κατέφαγε. 10Kι ο διάβολος που τους πλανούσε, ρίχτηκε στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού, όπου είχαν πεταχτεί και το θηρίο κι ο ψευδοπροφήτης. Eκεί θα βασανίζονται μέρα και νύχτα στους αιώνες των αιώνων!

Η αλληγορία είναι κοινή,για κάθε λαό.Θα σταθούμε στο δέσιμο του ομαδικού εγωικού νου-λύκου-θηρίου,όχι στην εξόντωση του.Χρειάζεται και αυτός ο νους .Ο κατώτερος, των παθών και των ορμών,των κακών σκέψεων και των συναισθημάτων ,χρειάζεται για την ολοκλήρωση του μεγάλου έργου της εξέλιξης της ανθρώπινης συνείδησης σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο.Θα επανέλθει λοιπόν μετά την αδράνεια του για "χίλια" χρόνια,εννοεί μια περίοδο ευημερίας του ανθρώπινου γένους με ξεπέρασμα του ΕΓΩ-Λύκου και χαρακτηριστικό  την προσφορά-θυσία του ενός ανθρώπου προς τον άλλο χωρίς ωφελιμιστικό σκοπό!Τότε λοιπόν η νοητική λειτουργία της κατώτερης εγώτητος θα είναι αδύνατη γιατί θα έχει καταχωρηθεί πιά στην ανθρώπινη ιστορία ως ατελές,οπισθοδρομικό-αντιδραστικό όργανο του ανθρώπου και δε θα έχει καμιά επίδραση στο νέο άνθρωπο.
Έτσι η ουράνια-φωτιά της τέλειας διακριτικής ικανότητος (budhi στην ινδική θεολογία),που θα έχει προικίσει την τότε ανθρωπότητα μετά κάποιες λίγες χιλιάδες χρόνια,θα θέσει στον κάλαθο των αχρήστων(λίμνη φωτιάς και θείου) το θηρίο-κατώτερο νου και τον φορέα του παλαιό άνθρωπο (ψευδοπροφήτη-γιατί δεν έχει την ανεπτυγμένη διακριτική και ενορατική ικανότητα του νέου ανθρώπου).Μαζί με αυτά θα αλλάξει και το ανθρώπινο σώμα ως εκδήλωση-οθόνη των νέων ικανοτήτων.
Σε αυτό αναφέρεται ο Απόστολος Παύλος στην προς Κορινθίους Α'επιστολή όταν μιλά για το ένδοξο σώμα της αναστάσεως και ο Άγιος Ιωάννης στην περιγραφή της Νεας Ιερουσαλήμ στην αποκάλυψη!


κωπηλάτης