Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

ΠΕΡΣΕΑΣ & ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ (η εσωτερική σημασία του μύθου)

Οι Αρχαίοι Έλληνες από χιλιάδες έτη και από την εποχή της αρχαίας Αθήνας και της Αιολίδος-Ατλαντίδας είχαν κωδικοποιήσει με τη μορφή μυθολογικών συμβολισμών την εσωτερική δομή του ανθρώπου και όλου του κόσμου.Σκοπός τους "να μην πετάξουν μαργαριτάρια στους χοίρους"!
Σήμερα 4000 χρόνια μετά οι χοίροι υπάρχουν μεν αλλά και να τα διαβάσουν δε θα τα πιστέψουν,αλλά και να τα πιστέψουν θα τα θεωρήσουν ανούσια καν άσχετα με τους σκοπούς τους οπότε θα τα παραλείψουν.Έτσι ορθά μεγάλοι εσωτεριστές με πρωτεργάτες την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ και κυρίωςτον Ρ.Στάινερ άρχισαν να αποκαλύπτουν τα μυστήρια της εσωτερικής ανθρώπινης δομής στον πολύ κόσμο.
Θα δούμε πως οι αρχαίοι Έλληνες Ιερείς συμβόλισαν με τον ήρωα Περσέα την οντότητα εκείνη που καλούν οι εσωτεριστές ΕΓΩ και είναι ο ΩΝ των Εβραίων στην Παλαιά Διαθήκη των Μακκαβαίων.

*Αριθμολεξικά: Ο ΩΝ Ο=990=ΠΕΡΣΕΥΣ και ΕΣΤΙ Ο ΕΓΩ ΕΣΤΙ Ο=990=ΠΕΡΣΕΥΣ και ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΣ=1087=ΕΙΝΑΙ-ΕΣΤΙ ΠΕΡΣΕΥΣ.
Επίσης Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ=990=ΜΕΓΑΣ ΝΟΥΣ ΕΣΤΙ και
Ο ΠΕΡΣΕΥΣ=1060=ΣΙΩΝ.
Το 990 γράφεται ως ϡ q και πρόκειται για τα 2 γράμματα (ΣΑΜΠΊ και ΚΟΠΑ ) που αφαιρέθηκαν από το ελληνικό αλφάβητο την αλεξανδρινή(μάλλον) εποχή.

Είναι εκείνο το μέρος του ανθρώπου που παράγει θα λέγαμε το νου και αυτός την σκέψη ,την έρευνα,την ηδονή κ.λ.π.Δεν είναι αιώνιο.Γεννιέται και πεθαίνει.Όμως κάποιο μέρος του ένα ποσοστό  χ%  θα λέγαμε , είναι αυτό που οι εσωτεριστές φιλόσοφοι λένε ανώτερο manas η Μέγας Νους ,σώζεται μέχρι να ενσαρκωθεί σε άλλο υλικό σώμα , που είναι φορέας του.Αυτό προέρχεται από μετατροπή του κατώτερου Εγώ και νου-manas σε ανώτερο με την πνευματική-ψυχική και σωματική προσπάθεια που καταβάλουμε όλοι μας σε κάθε γήινη ζωή όταν στοχεύουμε το Πνεύμα,το Όλον ή ορθότερα Εαυτό.Αυτή είναι η ατραπός της μύησης!
Το ότι είναι θνητό,λοιπό το Εγώ φαίνεται και από τη σημασία της λέξης Περσεύς που σημαίνει αυτός που έχει Πέρας δηλ.Τέλος.Όλοι μας ως ΕΓΩ είμαστε θνητοί,κάποια στιγμή θα πεθάνουμε όπως πεθαίνει και το σώμα μας αλλά και ο Νους μας.Όμως μένει ,πάντα κάτι,για να συνεχισθεί η εξέλιξη της Συνειδησης μας,του Εγώ  μας,του 4ου στοιχείου στην ανθρωποσοφία του Ρ.Στάινερ, αλλά και του φυσικού μας σώματος και της υλικής πλευράς του κόσμου ως σύνολο!
Η Ψυχή είναι εκείνο το στοιχείο μέσα μας που είναι δυνάμει αθάνατο.Υπήρχε ,υπάρχει και θα υπάρχει αμετάβλητο ως προς τον πυρήνα του ως αγέννητο και αιώνιο αλλά θα λέγαμε ότι μετέχει και αυτή από τα πιο ατελή υλικά σώματα μέχρι τα ανώτερα θεϊκά χωρίς όμως να μεταβάλλεται η ουσία της.Αντιπροσωπεύει αυτό που ο Πλάτων έλεγε μεικτή ουσία στον Τίμαιο.
Στο μύθο είναι η πανέμορφη Ανδρομέδα που είναι δεμένη στο Βράχο-υλικό σώμα και ο Δράκος ετοιμάζεται να την καταπιεί.
Η ετυμολογία της Ανδρομέδας φαίνεται να προέρχεται από την άνευ ορίων μέθεξη ιδεών της απεριόριστης σχεδόν-αθάνατης ψυχής.Είναι κόρη-παιδί πανέμορφη και έχει κάτι μέσα της που δε λέγεται στο μύθο,είναι όμως ένα φως που αποτελεί τον αρχέτυπο αιώνιο άνθρωπο-Εαυτό που έχουμε όλοι κρυμμένο και δεμένο μέσα μας!
Η σκηνή της δεμένης στο Βράχο ψυχής με το δράκο να την απειλεί,θυμίζει τον τιτάνα Προμηθέα που ομοίως τιμωρήθηκε δεμένος σε Βράχο που συμβολίζει το φυσικό σώμα και με ένα όρνιο να του τρώει το συκώτι,σύμβολο ανάλογο του δράκου,δηλαδή του στοιχείου του πάθους των συναισθημάτων,των στόχων και των ηδονών του φυσικού κόσμου!
Ο Δράκος λοιπόν είναι το σώμα των παθών.Ο αρχαίος αστρικός παράγων,ο ουροβόρος όφις.Ο κόσμος των συναισθημάτων που βαραίνει την ψυχή και πασχίζει με κάθε τρόπο να την καταπιεί,να μην την αφήσει να ελευθερωθεί από το σώμα και να γυρίσει στην πανέμορφη χώρα της.
*Θα μπορούσε όμως να αντιπροσωπεύει και την ενέργεια εκέινη τη Κουνταλίνι που χειριζόμενη κατάλληλα οδηγεί στη Φώτιση  και την απαελευθέρωση.Γι'αυτό και σε μια εκδοχή του μύθου ο Περσεύς καβαλά με την Ανδρομέδα τον Δράκο-Κουνταλίνι οδηγούμενος στον Αιθέρα.
Η Κασσιόπη είναι η μητέρα της Ανδρομέδας ως η ενσάρκωση  της Φύσης και της αεικίνητης δύναμης της(raja).Θα λέγαμε αντίστοιχη της θεάς Ίσιδος στην Αίγυπτο.
Ο πατέρας της Ανδρομέδας Κηφεύς θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η αδρανής-tamas- πλευρά της νοητικής ύλης.
Αρχείο:Medusa by Carvaggio.jpgH Μέδουσα όπως ήδη είπαμε σε άλλα άρθρα είναι ο Νους,το ανήμερο θεριό με τα φίδια-κύματα (vritis) που δεν τον αφήνουν να ησυχάσει ώστε να αντικρύσει ο ΕΓΩ-Περσέας τον αληθινό Εαυτό του (atma-jiva) στην καρδιά της ψυχής Ανδρομέδας.Γράψαμε ήδη αλλού ότι : ΜΕΔΟΥΣΑ=720=ΛΥΚΟΣ=ΝΟΥΣ.
O Περσέας ως θνητό,κατώτερο ΕΓΩ δε μπορεί μόνος του να σκοτώσει τη Μέδουσα δηλ.να ησυχάσει το Νου του και να σώσει την Ανδρομέδα-Ψυχή του.Χρειάζεται τη βοήθεια των θεών Άδη,Αθηνά και Ερμή που τον εξοπλίζουν με την πανοπλία που περιγράφει και ο μεγάλος μύστης της Ορθοδοξίας ΑΠ.Παύλος στην Προς Εφεσίους Επιστολή 10-20.
Έτσι παίρνει την περικεφαλαία του ΑΕΙ-ΕΙΔΕΝΑΙ θεού,του κλειδοκράτορα όλων των πραγμάτων,τηςΓνώσης- Σωτηρίας που τον κάνει αόρατο,τα φτερά-υποδήματα της Ειρήνης,την ασπίδα της Πίστης που είναι σαν καθρέπτης και βλέπεις τα πάντα εκεί και το σπαθί του Λόγου-λογικής!
Θα δούμε ότι για να πετύχει τον Ησυχασμό του Νου-Μέδουσας ο μύστης Περσέας πρέπει να μυηθεί στο μυστήριο των 3 Γραίων που είναι αντίστοιχο του γίγαντα Γηρυόνη στον Ηρακλή.
Αυτές οι 3 Γραίες γνωρίζουν τον τόπο διαμονής της Μέδουσας άρα τον τρόπο εφαρμογής του διαλογισμού(medidation).To ότι η κάθε μια χρησιμοποιεί 1 μάτι εναλλάξ δηλώνει σαφώς την περιοδική λειτουργία των 3 κύριων αγωγών του ενεργειακού ανθρώπινου σώματος.Των Ίντα-Πίγκαλα και Σουσούμνα.Αυτοί δηλώνονται στο κηρύκειο του Ερμού!
Η θανάτωση του ανήμερου Νου-Μέδουσας θα γεννήσει το γίγαντα Χρυσάωρα. Σαφής αναφορά στη τεράστια δύναμη της prana-κουνταλίνι αυτής της πρωταρχικής ενέργειας που οδηγεί τον μύστη στην αδιαφοροποίητη συνειδητότητα του ΟΛΟΥ-ΕΙΝΑΙ.
Από το αίμα-prana που πέφτει στον ωκεανό-ΥΔΩΡ δηλαδή το αιθερικό περίβλημα του ανθρώπου γεννιέται ο Πήγασος το ένδοξο σώμα του ΑΠ.Παύλου που με αυτό ο ήρωας Βελεροφών θα κάνει τα κατορθώματα του.Πρόκειται μάλλον για το σώμα της Αναστάσεως με το οποίο εμφανίσθηκε στους μαθητές του ο Χριστός.
Η Μέδουσα ακινητοποιεί-μαρμαρώνει όποιον την κοιτά απευθείας!Τούτο είναι σαφής αναφορά στην τεχνική διαλογισμού (medidation) .Δηλαδή πλήρης ακινητοποίηση-ησυχασμός του Νου με επικέντρωση-συγκέντρωση σε κάποιο ανtικείμενο (dyana).
O ήρωας που ελέγχει πλέον τον Νου-Μέδουσα, έγινε πλέον μύστης και το κατώτερο Εγω έχει μεταμορφωθεί σε ανώτερο manas ΕΓΩ-δυνητικά αθάνατο μέχρι την ένωση με το ΟΛΟΝ.
Μπορεί να πετάξει ψηλά στον ουρανό-προφανώς διαλογιζόμενος( samadhi)-αλλά και κυριολεκτικά αποκτώντας τις υπερφυσικές δυνάμεις(sintis).
Με αυτά το προσόντα πλέον ο ήρωας μύστης απελευθερώνει την ψυχή του-Ανδρομέδα  από τον κύκλο των παθών και των μάταιων στόχων ,τον ουροβόρο όφι δράκο που θέλει να καταπιεί την ψυχή του ήρωα,ώστε η απώλεια της να οδηγήσει στον πλήρη πνευματικό θάνατο της ατομικότητος  του!
Η ψυχή ως αθάνατη δε θα εξολοθρευθεί από τον δράκο αν την καταπιεί,όμως θα χαθεί στον λαρύβινθο των παθών και θα περιμένει ένα άλλο ΕΓΩ-Ήρωα-Μέγα Νου, σε ένα άλλο υλικό σώμα για να την απελευθερώσει!
Την λύνει από τα δεσμά της υλικότητας-βράχου και τη παίρνει από την Αιθιοπία την χώρα του Αιθερικού που κατοικεί,αφού είναι η ίδια το αιθερικό-ενεργειακό λεπτοφυές σώμα του.
Πριν από αυτό θα πραγματοποιήσει την τελική πράξη,της εξολοθρεύσεως του αρραβωνιαστικού της Ανδρομέδας,του Φινέα.Πράξη ανάλογη της μνηστηροφονίας στην Οδύσσεια.
Ο Φινέας και ο στρατός του είναι οι σκέψεις-προδιαθέσεις (vasanas) αλλά και δυνάμεις (sintis) που έχει μαζέψει το ζεύγος ΕΓΩ-Ψυχή απ'όλες τις ενσαρκώσεις του στα γήινα σώματα.

**Ο στόχος της εύρεσης του Εαυτού,του ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ που περιέχεται στην ψυχή-Ανδρομέδα,δεν συμβολίζεται στο μύθο και αντανακλά αυτό μάλλον την πνευματική οπισθοδρόμηση και λήθη αυτής της εποχής μετά τον ατλαντικό πόλεμο.Ο Σωκράτης θα προσπαθήσει εκατοντάδες χρόνια αργότερα να  αφυπνίσει πνευματικά τους Αθηναίους αλλά εκτελέστηκε γι'αυτό.

Συνχ. Αυτή λοπόν είναι και η αιώνια περιπέτεια του καθενός μας στον κόσμο της ύλης και τη θάλασσα που είναι γεμάτη πάθη και μάταιους στόχους!
Η επιστροφή του Περσέα και της Ανδρομέδας γίνεται στον τόπο γέννησης του ήρωα την Σέριφο   ,δηλωτικό της αρχικής προέλευσης του ΕΓΩ ως κατώτερο νοητικό πεδίο και αφού γεννήσει η Ανδρομέδα 7 παιδιά,που δηλώνουν τα 7 ενεργειακά τσάκρας του δέντρου της Ζωής ( Κηρύκειον η Καβαλά) θα αναχωρήσουν για τον ουράνιο τόπο διαμονής τους και θα καταστερισθούν στον νυκτερινό ουρανό ως αστερισμοί.
*( το όνομα Σεφιρόθ των ενεργειακών κέντρων της Καβαλά παραπέμπει ευθέως στην Σέριφο.)

**Κατεβαίνοντας τώρα από τα ουράνια και πατώντας στο φυσικό πεδίο,θα πούμε ότι ο Περσεύς είναι απόγονος του μέλανος Άβα γιος του Ποσειδώνος και γενάρχης των Αβάντων ,ενώ η μητέρα του Δανάη ( ή Ακρισιώνη εγγονή του Λακεδαίμονα γιού του Λέλεγα.
***Είναι εμφανές το φοινικικό όνομα με τη ρίζα δαν-που παρείσφρυσε από τους Δαναούς τους μετέπειτα Ίωνες στο όνομα της μητέρας του Περσέα.Άλλωστε όπως λέει και ένας Άγγλος ιστορικός η ελληνική μυθολογία είναι κατά βάση μυθολογία των Δαναών-Ιώνων,αφού αλλοίωσαν κατά κόρο την γηγενή αιολοδωρική μυθολογία.
Ο παππούς του Περσέα είναι ο Αιγύπτιος,άρα,μέλανας,Λυγκεύς που γλύτωσε από τη μαζική δολοφονία των αδελφών του από τις ύπουλες λευκόξανθες Δαναίδες που αρνήθηκαν την αφομοίωση με το γηγενές στοιχείο(γάμος με τους γιούς του Αίγυπτου) και εξολόθρευσαν τους μελανούς κατοίκους αλλά και τους κίτρινους προσέλληνες Πελασγούς της Απίας-Πελοποννήσου σύμφωνα με το μύθο.Θα τιμωρηθούν ως γνωστό γεμίζοντας ένα τεράστιο πιθάρι με νερό,που είναι τρύπιο.Δε δείχνει παρά τη ματαιότητα της αέναης επίδιωξης των εγωικών στόχων τους!Ποινή ανάλογη με αυτή των διεστραμμένων Αολιδών γόνων(Σίσυφος-Τάνταλος-Σαλμωνευς-Ατρείδες) που συνευθύνονται με τους Δαναούς-Φοίνικες για την παγκόσμια-ατλαντική καταστροφή του 2000 περίπου π.χ.
Η Σέριφος ήταν κατεξοχήν νησί των Αιολέων που αποικίστηκε ή μάλλον κατακτήθηκε αργότερα από                      Ίωνες.                                                                    
Οι φοινικικές προσμίξεις στη γενεαλογία του Περσέα έγιναν αργότερα,όπως είπαμε, με την επικράτηση των Δαναών-Ιώνων επί των γηγενών Αιολοδωριέων.
Κλείνοντας το άρθρο θα υπενθυμίσουμε ότι ο Περσεύς είναι ο πρόγονος του δωρικού ήρωα Ηρακλή από το γιό του Ηλεκτρύωνα ,πατέρα της Αλκμήνης μητέρας του Ηρακλή.



κωπηλάτης