Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

To Χριστουγεννιάτικο Δέντρο -(η εσωτερική σημασία του).

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο αποτελεί πανάρχαιο σύμβολο της αρχαίας θρησκείας που πέρασε ως σύμβολο στο χριστιανισμό από τον Άγιο Βονιφάτιο αντικαθιστώντας τη βελανιδιά,το ιερό δέντρο του Διός με το Έλατο.
*Για καλύτερη κατανόηση θα λάβουμε ως σημείο αναφοράς τον Φωτεινό Ουρανό ως πηγή και προπάτορα και το Φωτεινό Αστέρι ως τον ίδιο τον Φωτεινό Ουρανό στη θεώρηση από τον ανθρώπινο Νου ως Μονάδα!Τούτο το λέμε γιατί θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε ακριβώς την αντίστροφη πορεία,κάτι όμως που ξεφεύγει από τη συνήθη-μέση,ανθρώπινη κοσμοθεώρηση!

Συνχ..Για να αποσυμβολίσουμε τούτο το γιορτινό σύμβολο χρήσιμο θα ήταν να διαβάσουμε τον Τίμαιο του Πλάτωνα και το διαχωρισμό που δίνει στην ουσία του παντός,χωρίζοντας αυτή σε 3 είδη:
Το 1ο είδος η αμερής ουσία που αντιστοιχεί στο χριστουγεννιάτικο άστρο του δέντρου στην κορφή,συμβολίζοντας τον αθάνατο Εαυτό μας,τον πέρα απ΄'ολα άπειρο θεό,το περίφημο ΤΑΓΑΘΟΝ του πλάτωνος και Άτμα των Ινδών.Είναι το πρώτο άκτιστο φως που εκδηλώνει το ανείπωτο Είναι,το Ταό των κινέζων.
Απ'αυτό γεννιούνται όλα τα υπόλοιπα που ακολουθούν,χωρίς αυτό να μετέχει ούτε να μοιράζεται σε τίποτε και πουθενά.
Το φώς του όμως εξαπλώνεται σε όλο το δέντρο που ακολουθεί και είναι πανταχού παρόν και τα πάντα πληρών!

Το 2ο είδος είναι η μεικτή ουσία,η δυνάμει αθάνατη,η αιώνια μορφή του θείου λόγου.Είναι ο κορμός του δέντρου ως Μεσσίας μεταξύ του Θεού-Αστεριού και της πυκνής ύλης του χώματος.
Αυτός είναι που οδηγεί τις ψυχές στο αστέρι.Τα κλαδιά του,είναι οι μεγάλοι δάσκαλοι και μύστες που ενώνονται απ' ευθείας με τον κορμό και οι μικρότεροι μαθητές,τα κλωνάρια που διασκορπίζονται παντού σε όλο τον κόσμο του νοητικού και αστρικού και οι ρίζες του μπαίνουν στο χαοτικό πεδίο της αγνωσίας,της πολύ πυκνής ύλης.Οι ρίζες αυτές δεν είναι παρά κλωνάρια-μαθητές που προτιμούν το σκοτάδι και την πυκνότητα της αδρής ύλης και μένουν εκεί για χρόνια μέχρι κάποιο απ'αυτά να ξεπροβάλλει σαν παραφυάδα στο φως του Ήλιου!
Ο σκελετός λοιπόν του δέντρου είναι το στήριγμα και ο οδηγός των ψυχών προς το Φως το αληθινό.Το χριστουγεννιάτικο αστέρι που στην ουσία είναι ο αληθινός μας Πατέρας.
Το δέντρο είναι αντίστοιχο του Σταυρού και στην ουσία ταυτίζεται με τον Χριστό-Μεσσία που είναι αυτός η σκάλα-γέφυρα ,η κλίμακα του Ιακώβ και ο  οδηγός των ψυχών από το χώρο της πυκνής ύλης-Μητέρας προς το φώς του αληθινού Πατέρα.
*Η παρουσίαση στην Ορθόδοξη αγιογραφία,μορφών αποϋλωμένων που εγγίζουν τον Σκελετό,αλλά και η λατρεία των ιερών λειψάνων των αγίων έχει την πηγή της εκεί.Ο σκελετός του σώματος κατά τον Ρ.Στάινερ είναι το μέρος που προσεγγίζει την αιωνιότητα αφού μπορεί να παραμείνει αναλλοίωτο,ίσως και χιλιάδες χρόνια.Έτσι είναι ο καλύτερος συμβολισμός για εκείνα τα ανώτερα λεπτοφυή ανθρώπινα περιβλήματα όπως το νοητό σώμα αλλά υποδεικνύει και την εργασία που επιτελεί η Φύση όσον αναφορά την εξέλιξη όλων των ανθρωπίνων σωμάτων και των λεπτοφυών περιβλημάτων τους προς ανώτερες μορφές που αγγίζουν την αιώνια-θεία μορφή!

Συνχ..Το 3ο είδος είναι η μεριστή ουσία του Πλάτωνος .Τα μπουμπούκια ξεπροβάλλουν από τα μάτια των κλαδιών( Οφθαλμοί)  που είναι τα πρώτα Εγώ τα οποία γίνονται άνθη-Νόες και τελικά σώματα-καρποί.Σύμφωνα με την μη δυιστική ινδουιστική φιλοσοφία το Εγώ είναι ο πρώτος σχηματισμός που γεννιέται και λέμε όλοι-ΕΙΜΑΙ. Αυτό μετά γεννά το Νού-Άνθος που δίνει τις σκέψεις και φτιάχνει τελικά το σώμα -καρπό που ωριμάζει και σαπίζει αφήνοντας τον σπόρο-το αιτιατό σώμα για να συνεχίσει την ύπαρξη!Τα εγώ-Οφθαλμοί είναι δυνάμει αθάνατοι ενώ,οι νόες-άνθη και τα σώματα-καρποί πεθαίνουν ακριβώς όπως γεννιούνται!
* Ο ΩΝ=920=ΟΦΘΑΛΜΟΣ και Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ=990=ΠΕΡΣΕΥΣ δηλαδή ο τετελειωμένος ,ο Μύστης

Η σάρκα του μήλου που τρώει η Εύα και ο Αδάμ είναι το φυσικό σώμα και τα φύλλα συκής είναι το αιθερικό σώμα,το ενεργειακό περίβλημα του σώματος.Η φυλλωσιά του δέντρου!Και τα φύλλα πέφτουν και ξεραίνονται,όπως η ζωτική ενέργεια επιστρέφει στην αρχική της πηγή,τη μεγάλη συμπαντική prana!Όλα αυτά τα θνητά μέρη καταλήγουν στο χώμα.Στην πυκνή ύλη του χάους που τα δέχεται όλα μέσα της και τα μετατρέπει στη ζωτική ενέργεια-prana.
Στο δέντρο έρχονται μέλισσες για να ρουφήξουν το μέλι από τα άνθη-νόες και πουλιά για να φάνε τους καρπούς.Αλληγορικά οι μέλισσες είναι οι ανώτερες οντότητες,αγγέλοι και θεοί που ελκύονται από τα ωραία άνθη και τα βοηθούν στην εξέλιξη τους.Τα πουλιά είναι οι δαίμονες που τρώνε τα θνητά σώματα και σκορπούν αρρώστιες ιδίως στα ώριμα-γερασμένα σώματα.
Γι αυτό η συκιά το ιερό δέντρο του Δία και του Βούδα δεν προλαβαίνει να κάνει καρπό αλλά μόνο τα άνθη-σύκα.Εκεί σταματά η εξέλιξη της!Φροντίζει δε το ωραίο του άνθους να είναι μέσα-εσωτερικό,σαν οδηγία της Φύσης να στραφούμε και εμείς μέσα μας και να αναζητήσουμε τον αληθινό μας Εαυτό!
Στη βάση του δέντρου υπάρχει μια μεγάλη κουφάλα συνήθως που αντιστοιχεί στο σπήλαιο της γέννησης στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Εκεί γεννιέται ως άνθρωπος ο θείος λόγος.Ο Ιησούς ή θεός Ερμής.
 βλ.  http://kokkinokoupi.blogspot.gr/2012/11/blog-post_29.html
Δεν είναι παρά, αναφορά στη βάση του κεντρικού ενεργειακού αγωγού του ανθρώπου και στο τσάκρα μουλαντάρα,εκεί που βρίσκεται τυλιγμένη η αρχική ζωτική ενέργεια -η κουνταλίνι.
Σε αυτό το σπήλαιο πρώτα αφυπνίζεται και ενεργοποιώντας ένα-ένα τα τσάκρα αναεβαίνει προς την κορυφή του δέντρου στο 1000πέταλο σαχασράρα,τον τελικό Εαυτό.
Η σπειροειδής άνοδο της Κουνταλίνι συμβολίζεται με τον Όφι που τυλίγεται στο δέντρο και ζητά από την Εύα να γίνει Θεός!
Για να γίνει όμως Θεός πρέπει να αποκτήσει σαρκικό σώμα,να φάει τη σάρκα του καρπού μήλου.Γιατί για να φτάσεις στην υψηλή αδιαφοροποίητη συνειδητότητα του ΌΛΟΥ θα πρέπει πρώτα να γίνεις άνθρωπος με σάρκα και οστά.Εδώ μόνο,στην πυκνή ύλη σου δίνεται η ευκαιρία να αγωνιστείς να πετύχεις τη Θέωση.
Γι'αυτό και οι θεοί ενσαρκώνονται και γίνονται άνθρωποι!Για να βοηθήσουν τις ανθρώπινες ψυχές να εξελιχτούν αλλά να εξελιχτούν και οι ίδιοι σε ανώτερες οντότητες μέχρι την τελική ένωση με το Θεό-Όλον!
Ο Θεός ενσαρκώνεται και περνά απαρατήρητος δίπλα μας,χωρίς να τον καταλάβει κανείς από τους πολλούς,παρά οι μυημένοι από την πείρα πολλών ζωών που ξέρουν να αναγνωρίζουν τα σημάδια ενός ενσαρκωμένου θεού . Αυτός ο θεός μοιάζει με μας,περπατά δίπλα μας,τρώει σαν εμάς,αν και έχει άλλου είδους σώμα και αποκαλύπτεται στους μύστες όπως ο Συμεών και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και στους απλούς ανθρώπους με ψυχή παιδική,όπως οι ψαράδες της Γαλιλαίας.
Εκτελεί το μεγάλο έργο του ως αληθινή θυσία γι'αυτόν και φεύγει απαρατήρητος από τους πολλούς,μέχρι που μερικές εκατοντάδες χρόνια,αργότερα,να μάθει η ανθρωπότητα ότι είχε ενσαρκωθεί ένας θεός πάνω στη Γη,για να πάρει πάνω του το κάρμα όλων των ανθρώπων,όντας ο ίδιος χωρίς κάρμα!
Αυτός είναι σε γενικές γραμμές ο συμβολισμός του χριστουγεννιάτικου δέντρου.
Και επειδή εμείς είμαστε Έλληνες,θαλασσινός λαός,δεν έχει και μεγάλη διαφορά το καράβι των Χριστουγέννων. Βάλτε στο κατάρτι το άστρο το φωτεινό και δείτε το ίδιο το ξύλινο καράβι ως τον Μεσσία,τη σωσίβια λέμβο που μεταφέρει τις ψυχές στον τελικό προορισμό τους μέσα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της πυκνής-φυσικής αλλά και της αστρικής ύλης των παθών!
Ίσως να είναι καλύτερος ο συμβολισμός και να αποτελεί και γέφυρα για εκείνο τον ιερό-μυστικό συμβολισμό του Ισλάμ με την ημισέληνο και την Αφροδίτη.
Σύμβολο,καθαγιασμένο, αρχαίο δωρικό των Μεγαρέων αποικιστών του Βυζαντίου,που ίσως αναφερθούμε αργότερα σε άλλο άρθρο!



Καλά Χριστούγεννα σε όλα τα όντα!

Καλύτερο ας είναι το 2013.


κωπηλάτης