Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

ΟΙ ΙΧΝΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ & η μάχη Ιησού-Εωσφόρου

Oι Ιχνευτές είναιτο μόνο σατυρικό δράμα του καταξοχήν τραγωδού και μύστη Σοφοκλή.Στηρίζεται στον ομηρικό ύμνο του Ερμή και περιγράφει στην ουσία την αρπαγή των βοδιών του θεού Απόλλωνα από το θεό Ερμή.
Πρόκειται για το πρώτο κατόρθωμα του θεού Ερμή που το έκανε μόλις νήπιο.
Αφού φτιάχνει την πρώτη Λύρα από καβούκι χελώνας πηγαίνει στην Πιερία δηλαδή τη Βόρεια σημερινή Ελλάδα και κλέβει 50 αγελάδες από τα κοπάδια του θεού που καταφεύγει τον χειμώνα εκεί πέρα από το όσος Βόρα στους Υπερ-Βόρειους (σημερινούς Σέρβους).Ο Ερμής πέρασε τη Βοιωτία όπου μεταμόρφωσε ένα γέρο σε βουβό Βράχο για να μην μαρτυρήσει αυτό που είδε και μετά πήγε στην Πύλο όπου θυσίασε 2 αγελάδες στους θεούς και μετά τις έβαλε να βαδίσουν ανάποδα μέσα σε μια σπηλιά για να πλανέψει τον Απόλλωνα.Ο θεός όμως που γνωρίζει τοον κόκκο της άμμου όλης της Γης,γρήγορα έφτασε στα ίχνη του βοηθούμενος από τους ανιχνευτές Σειληνούς τους σοφούς δαίμονες,στους οποίους είχε υποσχεθεί χρυσάφι αν βρούν τις αγελάδες.Ο Ερμής αρνείται ότι ξέρει κάτι για τις Αγελάδες και τελικά φτάνει η κρίση στο θεό Δία.Ο Δίας παρόλες τις δικαολογίες του θεού του Λόγου Ερμή δίνει το δίκιο στο θεό Απόλλωνα και προστάζει να γυρίσει τις αγελάδες πίσω στο θεό.Ο Απόλλων όμως γοητεύεται από τη μουσική που εκπέμπει η λύρα του Ερμή και κρατά αυτή με αντάλλαγμα τα βόδια  που από δω και πέρα τα βόσκει ο Ερμής φτιάχνοντας και μια φλογέρα (αυλός) που έγινε και συνήθεια όλων των τσοπάνων.
Ήδη γράψαμε γαι το θεό Ερμή,μεσσία θεών -ανθρώπων και θεό του Λόγου που ενσαρκώθηκε ως Ιησούς και για το θεό Απόλλωνα που ανέλαβε το ρόλο του κακού ως γνωρίζων το κάρμα κάθε ψυχής και τιμωρός αυτού που ξεφεύγει από τους νόμους της Φύσης και των Θεών.Πρόκειται για τον καλούμενο Εωσφόρο που λίγα γράφτηκαν γι'αυτό,αλλά πολλά άφησαν να εννοηθούν.
Τα βόδια του θεού που κατοικεί στη χώρα των αθανάτων το Βορά,κατά τον Πορφύριο αλλά και τον Όμηρο,είναι οι μύστες-ιερείς του θεού.Άλλοστε ο ήχος ΜΟΥ των αγελάδων συμβολίζει τους ιερούς ήχους-mantra όπως το ΑΟΥΜ-ΩΜ και τους υπόλοιπους που λήγουν σε Μ,σύμβολο της Μεγάλης Μητέρας των πάντων.Ο θεός Ερμής λοιπόν παίρνει τους μύστες μαζί του στο Νότο,τη χώρα των θνητών και δια της Πύλης-Πύλου του σπηλαίου τους εισάγει στο χώρο του φυσικού πεδίου.Αυτό δηλώνεται με την ανάποδη βάδιση,ως ενέλιξη-κάθοδο στο χώρο της πυκνής ύλης που ελέγχει ο θεός Ερμής.Έχουμε λοιπόν μια πρώτη αναφορά από τον όμηρο στην ενσάρκωση του θεού-Λόγου στη χώρα των θνητών.Η λύρα που φτιάχνει ο Ερμής δεν είναι παρά η ατομική ψυχή του κάθε ανθρώπου,φτιαγμένη από καβούκι χελώνας που συμβολίζει  το πεπρωμένο του καθενός αφού η χελώνα-λεχώνα είναι σύμβολο της θεάς Λάχεσις,της μόιρας δηλαδή που "λαχαίνει" σε κάθε άνθρωπο και οι χορδές είναι ο χαρακτήρας του καθενός που διαμορφώνεται σε κάθε ζωή και δεν είναι στατικός αλλά αλλάζει από στιγμή σε στιγμή και εκπέμπει διαφορετική μουσική η λύρα όχι απλά σε κάθε ενσώματη -ζωή αλλά σε κάθε στιγμή. Αριθμολεξικά έχουμε  :ΛΥΡΑ=531=ΑΤΟΜΟΝ.
Η λύρα είναι ταυτόσημη με το Κηρύκειον που κατά το μύθο το δίνει ο θεός Απόλλων αργότερα στον Ερμή και συμβολίζει την ατομική ψυχή επίσης αλλά απελευθερωμένη από το υλικό σώμα στο λεπτοφυές χώρο ή ως ψυχή του μύστη που έχει δηλαδή απελευθερώσει την ψυχή του ενόσω ζεί εδώ,ενεργοποιώντας τα τσάκρα και τους αγωγούς-φίδια,όπως ήδη έχουμε περιγράψει.Σε κάθε άλλη περίπτωση ταιριάζει ο χαρακτηρισμός της ψυχής ως Λύρα.
Ο θεός Απόλλων ο φωτεινός και παντογνώστης θεός βάζει τους δαίμονες του,τους σοφούς Σειληνούς(τέτοιοι ήταν ο Αίσωπος και ο Σωκράτης) να βρούν  τους μύστες ανταμείβοντας του με χρυσό,που δεν είναι υλικός χρυσός αλλά θεία γνώση,αληθής πλούτος και χαρά για τους σοφούς Σειληνούς που θα γίνουν σοφότεροι.
Ο θεός Δίας πατέρας και των δύο, τελικά δίνει τους μύστες-μόσχους στο θεό του Λόγου.Έτσι ο θεός του Λόγου-Ερμής θα πάρει την πρωτοκαθεδρία στη λατρεία των γήινων .Θα γίνει ο Ποιμένας των μυστών και των πιστών και θα δώσει σε κάθε Ποιμένα που θα Ομοιωθεί με αυτόν μια φλογέρα που: ΕΙΝΑΙ ΑΥΛΟΣ =777=ΣΤΑΥΡΟΣ .
Και ο θεός Απόλλων θα χάσει τους 50 μύστες του,όμως θα παραμείνει με τα υπόλοιπα βόδια του στη χώρα των αθανάτων,ψηλά στην Πιερία και θα κρατήσει τη λατρεία του στους υπόλοιπους μύστες.
Θα κρατά από τότε και τη Λύρα,την ατομική ψυχή του κάθε ανθρώπου και θα την κουρδίζει ανάλογα με τα έργα του πάνω στη Γη.Οι χορδές αν σκουριάζουν και εκπέμπουν άσχημο ήχο ή αν σπάσουν,θα οφείλεται στις κακές επιλογές του καθενός μας και ο Εωσφόρος-Απόλλων δε θα φταίει σε τίποτε για αυτά που θα μας βρίσκουν.
"Τα χέρια που θα μας κτυπούν και τα στόματα που θα μας κακολογούν θα είναι δικά μας".
*Στη μονομαχία Ιησού-Διαβόλου,ίσως να απαντά και η ερώτηση στο γιατί οι Ιουδαίοι,δε δέχτηκαν τον  Ιησού ως θεό τους και γιατί ο Ιησούς τους αποκαλεί ως γιούς του Διαβόλου.Αν ο Ιησούς είναι ο Θεός Ερμής και ο Διάβολος-Εωσφόρος ο Θεός Απόλλων ίσως έχουμε την απάντηση.Άλλωστε η σύνδεση των Ισραηλιτών στην Αίγυπτο με την Ων-Ηλιούπολη και τη λατρεία του θεού Απόλλωνος ως Άτων και Ηλιακού δίσκου είναι γνωστή και καταγεγραμμένη από πολλούς ιστορικούς....

Αυτό λοιπόν συμβολίζει αυτό το μυστικό,σατυρικό δράμα και τελειώνοντας θα παραθέσουμε την ανάλογη μονομαχία Ιησού-Διαβόλου από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (αντιγραφή από imarton.gr):


Ο Ιησούς, λοιπόν, πλήρης Πνεύματος Αγίου επέστρεψε από τον Ιορδάνη και φερόταν με το Πνεύμα στην έρημο,Ματθ. 4:1; Μάρκ. 1:12;
και για σαράντα ημέρες πειραζόταν από το Διάβολο. Και εκείνες τις ημέρες δεν έφαγε τίποτε, αλλά πείνασε όταν αυτές συντελέστηκαν. Έξ. 34:28; 1Βασ. 19:8;
Του είπε τότε ο Διάβολος: «Αν είσαι Υιός του Θεού, πες στο λίθο τούτο να γίνει άρτος».
Και ο Ιησούς αποκρίθηκε προς αυτόν: «Είναι γραμμένο: Με άρτο μόνο δε θα ζήσει ο άνθρωπος». Δευτ. 8:3; Ματθ. 4:4;
Και αφού τον έφερε πάνω, του έδειξε όλες τις βασιλείες της οικουμένης σε μια στιγμή τουχρόνου,
και ο Διάβολος του είπε: «Σ’ εσένα θα δώσω όλη αυτήν την εξουσία και τη δόξα τους, γιατί έχει παραδοθεί σ’ εμένα και τη δίνω σ’ όποιον θέλω.
Αν λοιπόν εσύ προσκυνήσεις μπροστά μου, θα είναι όλη δική σου».
Και τότε αποκρίθηκε ο Ιησούς και του είπε: «Είναι γραμμένο: ΚΥΡΙΟ το Θεό σου να προσκυνήσεις και αυτόν μόνο να λατρέψεις». Δευτ. 6:13; Δευτ. 10:20; 1Σαμ. 7:3;
Τον έφερε τότε στην Ιερουσαλήμ και τον έστησε πάνω στο πτερύγιο του ναού και του είπε: «Αν είσαι Υιός του Θεού, ρίξε τον εαυτό σου από εδώ κάτω·
10 γιατί είναι γραμμένο: Στους αγγέλους του θα δώσει εντολή για σένα, να σε διαφυλάξουν, Ψαλ. 91:11;
11 καί: πάνω στα χέρια τους θα σε σηκώσουν, μην τυχόν σκοντάψεις σε λίθο το πόδι σου».
12 Και ο Ιησούς αποκρίθηκε και είπε σ’ αυτόν: «Έχει ειπωθεί: Δε θα πειράξεις ΚΥΡΙΟ το Θεό σου». Δευτ. 6:16;
13 Και αφού τέλειωσε κάθε πειρασμό, ο Διάβολος απομακρύνθηκε από αυτόν μέχρι τον κατάλληλο καιρό.
 κωπηλάτης.