Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Ο ΚΑΖΑΜΙΑΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 2014......

Τελειώνοντας το 2013 και παρατηρώντας την πολιτική κατάσταση του πλανήτη,βλέπουμε μια συνεχή αλλαγή,συμμαχιών ανάμεσα στα έθνη ,εν μέσω της οικονομικής κρίσης.Μια καπιταλιστική κρίση κέρδους που άρχισε με τα στεγαστικά των τραπεζών στην Αμερική το 2008 και εξαπλώθηκε παγκοσμίως με θύματα κυρίως τις αδύναμες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως τη χώρα μας.
Η κρίση φαίνεται να τελειώνει σιγά-σιγά και πιθανά να υπάρξει μια αναιμική ανάπτυξη το 2014 έως το 2016 ή 17 που θα ακολουθηθεί από βαθύτερη καπιταλιστική κρίση,η οποία θα είναι ,μάλλον και πιο επικίνδυνη για πολιτική αστάθεια παγκοσμίως ,εκτός και αν εφαρμοστεί η δικτατορία του προλεταριάτου στον πλανήτη από τους G20!(μάλλον απίθανο για την ώρα....).
Το 2013 απετράπη η έναρξη του Γ.Π.Πολέμου με αφορμή τον εμφύλιο στη Συρία.Κάτι που θα έδινε διέξοδο στην καπιταλιστική κρίση,ως συνήθως, και αυτό είναι ένα ιστορικό γεγονός για τον πλανήτη σε θετική κατεύθυνση.Παρόμοια απετράπη η διάλυση της Ευρ.Ένωσης,επίσης θετικό γεγονός και ακόμη πιο θετικό η απόφαση για ένωση των ευρωπαϊκών τραπεζών.Σε κάθε περίπτωση η ένωση στην οικονομική βάση είναι ένα σταθερότερο θεμέλιο ,από την πολιτισμική ένωση που μάλλον θα είναι αναπόφευκτο επακόλουθο της οικονομικής ένωσης και θα γίνει σε βάθος χρόνου.Αυτό είναι κάτι που είναι σύμφωνο με τη μαρξιστική φιλοσοφία.
Αντίθετα φαίνεται ότι μια βίαιη πολιτισμική ένωση με κοινή γλώσσα και θρησκεία,χωρίς οικονομική ένωση των κρατών είναι μάλλον ουτοπικό και αναρχικό επιχείρημα.χωρίς αποτέλεσμα.
Σημαντικό γεγονός ήταν και η συμφωνία με το Ιράν,μια σημαντική και ιστορική χώρα του πλανήτη φορτωμένη με πολλά μυστικά.Η αμερικανική διπλωματία έδειξε υψηλή γνώση και διορατικότητα ενώ το γεγονός αυτό φαίνεται να οδηγεί το Ισραήλ στο Ρωσικό άξονα αφού εκδήλωσε πρόθεση να μετέχει στην Ευρασιατική Ένωση.Το Ιράν με το δημοκρατικό άνοιγμα,δε θα είναι έκπληξη,να το δούμε να συμμαχεί με τη Δυτική Συμμαχία.
Τα γεγονότα στην Ουκρανία ίσως αποτελούν τις πρώτες αψιμαχίες μεταξύ της Ευρωπαϊκής και της Ευρασιατικής Ένωσης,ενώ θεωρώ τη συγκεκριμένη περιοχή,ως την πιθανότερη για ένα τοπικό πόλεμο που θα μπορούσε να γενικευτεί σε παγκόσμιο πόλεμο.
Στο τέλος του 2013 φαίνεται να αλλάζουν οι πολιτικοί κρατικοί σχηματισμοί και συμμαχίες.
Έτσι βλέπουμε μια συμμαχία του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία και ακολούθως με τη Ρωσία.
Στη Ρωσία παρά τα προοδευτικά ανοίγματα του προέδρου Πούτιν (απελευθέρωση των μελών της Greenpeace,και του ρωσικού μουσικού συγκροτήματος Pussy Riot,καθώς και του φιλοδυτικού οικονομικού ολιγάρχη ) το καθεστώς παραμένει μια οικονομική ολιγαρχία με έντονα οπισθοδρομικά φεουδαρχικά στοιχεία.
Στην Κίνα το κομμουνιστικό κόμμα,συνεχίζει επιτυχημένα τη δικτατορία του προλεταριάτου με έντονα τα στοιχεία ενός ανατέλλοντος σοσιαλιστικού σταδίου.Παρόμοια στο Βιετνάμ και την Κούβα.
Οι δήθεν αψιμαχίες με την Αμερική είναι μάλλον "παιγνίδια" και θεωρώ δεδομένη τη συμμαχία των δύο χωρών και μάλιστα όσο κυβερνούν οι δημοκρατικοί στις ΗΠΑ.Η συνέχεια της επικράτησης των Δημοκρατικών στην Αμερική και μάλιστα με γυναίκα πρόεδρο(έστω και ξανθιά....) θα αποτελέσει προοδευτικό στοιχείο στην ιστορία του πλανήτη,ανάλογο με την εκλογή του μέλανος προέδρου Ομπάμα.
Η Ιαπωνία αναπτύσσει έντονα εθνικιστικά στοιχεία και το τελευταίο γεγονός της επίσκεψης του πρωθυπουργού  της στο μνημείο του Β'Π'Πολέμου ,Γιασουκούνι,είναι μάλλον αντιδραστική εθνικιστική κίνηση.Το μνημείο αυτό θυμίζει το ολοκαύτωμα των μαντζουριανών της Κίνας και της Κορέας από τους Ιάπωνες και έσπευσαν να καταδικάσουν και οι δύο χώρες.
Η Ιαπωνία είναι πιθανό να προσδεθεί στον Ευρασιατικό Άξονα και η Κορέα τόσο η Νότια όσο και η Βόρεια στη Δυτική Συμμαχία.Η Βόρεια Κορέα βρίσκεται υπό τη διαρκή λαϊκή επανάσταση που πρέσβευε ο Τρότσκι και είναι πιθανό να τη δούμε να συμμαχεί με τη Νότιο Κορέα εναντίον της Ιαπωνίας και Ρωσίας.
Στην Τουρκία η πολιτική ήταν θετικότατη και ιστορική με την εξουδετέρωση των γκρίζων λύκων και των εθνικιστών κεμαλιστών.Όμως είναι πλέον εμφανής η μετατροπή και εδώ του καθεστώτος σε οικονομική ολιγαρχία,όπως ακριβώς στη Ρωσία.Το λάθος είναι η χρησιμοποίηση του Ισλάμ ,ως όχημα για την εγκαθίδρυση της οικονομικής απολυταρχίας ή ολιγαρχίας ,και ορθά αντέδρασε το προοδευτικό-ενωτικό Ισλάμ,με τον ιμάμη-σούφι ,Φετουλάχ Γκιουλέν.Εκτιμώ ότι δε θα καταφέρει ,τελικά,το προοδευτικό Ισλάμ να επικρατήσει και η Τουρκία θα γίνει μια δεύτερη Ρωσία ,σύμμαχος και πιθανά μέλος του Ευρασιατικού Άξονα.Σε αυτόν θα ενταχθεί και το Πακιστάν και πιθανά κάποιες Βαλκανικές χώρες όπως η Σερβία και η Βουλγαρία.H Αλβανία,η Κροατία, και βέβαια η Ελλάδα με την Κύπρο .θα παραμείνουν στη Δυτική Συμμαχία.

*Εδώ θα προσθέσουμε ότι οι κυβερνήσεις των Κ.Καραμανλή(ανηψιού) και Γ.Παπανδρέου(Τζέφρυ) ήταν φιλορωσικές και μάλιστα του Γ.Παπανδρέου φιλική προς τον τέως πρόεδρο του ΔΝΤ -Στρος Καν,ο οποίος,όπως και ο Γ.Παπανδρέου(μάλλον) ήταν αντίπαλοι των φιλοευρωπαιστών Σαρκοζύ-Μέρκελ.
Παλαιότερα φιλορωσικές ήταν οι κυβερνήσεις του Α.Παπανδρέου και Κ.Σημίτη με τον Σρέντερ να ήταν τότε καγκελάριος της Γερμανίας και σήμερα διευθυντικό στέλεχος της ρωσικής Γκάζπρομ.
Οι παλαιότερες κυβερνήσεις των Κ.Καραμανλή(θείου),Γ.Ράλλη και Κ.Μητσοτάκη ήταν σαφέστατα φιλοευρωπαϊκές όπως και η σημερινή (ίσως κατ ανάγκη...).

Αντίθετα η κατάσταση στη γειτονική Ιταλία ίσως εκτραχυνθεί και να οδηγήσει τη χώρα στην αγκαλιά του Πούτιν,όπως και ήταν επί εποχής Μπερλουσκόνι.Η Νορβηγία ήδη κυβερνάται από ακροδεξιό κόμμα και είναι εκτός Ευρώπης .Ενώ όσο και αν φαίνεται περίεργο είναι πιθανή η είσοδος στην Ευρασία της Ελβετίας.
Μιας χώρας με αρνητικό ρόλο στο Β.Π.Πόλεμο και ισχυρό ακροδεξιό κόμμα.
Στην Αίγυπτο αντικαταστάθηκε ο μετριοπαθής ισλαμιστής Μόρσι με τον στρατηγό Σίσυ που φαίνεται να ακολουθεί φιλορωσική πολιτική.
Στην Αφρική οι περισσότερες χώρες μάλλον θα ανήκουν στη Δυτική Συμμαχία με εξαίρεση ίσως τη Νότια Αφρική.
Στη Λατινική Αμερική το Μεξικό,Κούβα,Βενεζουέλα,Ισημερινός,Βολιβία,Νικαράγουα,Παραγουάη θα ανήκουν στη Δυτική Συμμαχία ενώ η Βραζιλία και η Αργεντινή στην Ευρασιατική.
Το Ιράν,το Ιράκ η Ιορδανία και η Παλαιστίνη θα συμμαχήσουν με τη Δυτική Συμμαχία,όπως και η Ινδία,και οι δορυφόρες της Κίνας χώρες μαζί με την Ταυλάνδη,στην οποία τώρα γίνονται ταραχές.
Κάπως έτσι φαίνεται λοιπόν να διαμορφώνονται οι δύο μεγάλοι κρατικοί σχηματισμοί-συμμαχίες του πλανήτη.Βέβαια οι οικονομικές συνθήκες είναι ασταθείς και οι συμμαχίες ευμετάβλητες και αλλάζουν μήνα με το μήνα..
Αυτό είναι θετικό στοιχείο και αποτρέπει τη δημιουργία πολεμικών αντιπαραθέσεων,και την έναρξη ενός γενικού πολέμου που θα είναι ολέθριος για την ανθρωπότητα.
Τελικά ,ίσως όμως,να αποβεί αναπόφευκτος,εκτός και αν η ομάδα των G20 μπορέσει να σταθεί πάνω από έθνη και δώσει προτεραιότητα στην παγκόσμια ειρήνη,σχηματίζοντας μια πλανητική σχεδιασμένη οικονομία ,με πολιτική καθοδήγηση,κάθε κράτους και σημαίνοντας την έναρξη της νέας εποχής για τον πλανήτη,την εποχή που περίμεναν χιλιάδες χρόνια όλοι οι προφήτες των εθνών της Γης.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΠΟΚΟΠΗ (η ευχή είναι παλαιά-κεφαλονίτικη και αφορά την ομαλή έξοδο από το έτος που φεύγει δηλ.το 2013)

κωπηλάτης