Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ..Η εσωτερική σημασία του μύθου

Με αφορμή την καλοκαιρινή παράσταση της τραγωδίας του Σοφοκλή,θα προσπαθήσουμε να δούμε με το εσωτερικό μάτι ,τον μύθο του Φιλοκτήτη που συναγωνίζεται σε μυστήριο,αυτόν του Περσέα και της Ανδρομέδας και έρχεται σαν συνέχεια των άθλων του Ηρακλή.Άθλοι που γράψαμε ότι δεν είναι παρά η μύηση της Συνείδησης στις εσωτερικές λειτουργίες του Μεγάλου Νου που έχει η Φύση-'Υλη,η Μία και Μοναδική ,στην Ουσία Θεά των Αρχαίων Ελλήνων.
Ο Φιλοκτήτης βοηθά τον Δάσκαλο του Ηρακλή στο τελικό άλμα,την υπέρβαση του Θανάτου και τη μετάβαση στο Όλον,όπως παριστάνεται με την Καύση του στην Οίτη όπου ΟΙΤΗ=388=Ο ΗΛΙΟΣ .
Πρίν αναχωρήσει ο Ηρακλής μεταδίδει την Ιερουργία-Θεουργία της Απόκρυφης Τέχνης στο μαθητή του Φιλοκτήτη που συμβολίζεται με την παράδοση του Τόξου του και το όνομα του που δηλώνει την Κτήση της Φιλότητας,της Ιερής Ενέργειας της Αγάπης ή Αρετής που οδηγεί στην ένωση με το Όλον.
Ο Φιλοκτήτης είναι ήδη ενάρετη ψυχή,αφού κατοικεί στη Μελίβοια που μας παραπέμπει στο χρυσό γένος του Ησίοδου,το ανθρώπινο γένος των πνευματικών και ενάρετων ανθρώπων που ζουν στον Παράδεισο,πριν ξεκινήσει η βαθμιαία εκφύλιση τους με την εισχώρηση του εγωισμού,ως μικρού "εγώ" και απομάκρυνση από το Όλον,την Ομάδα,τη Φιλία..
Ο Φιλοκτήτης θα φύγει με 7 πλοία για την Τροία ,δηλωτικό των 7 ενεργειακών κέντρων (τσάκρας) του ενεργειακού-αστρικού σώματος του ανθρώπου.Ο Όμηρος δίνει 50 κωπηλάτες για το κάθε πλοίο,παρόμοια με την Αργώ,δηλαδή 50 πέταλα,ακτίνες σε κάθε ενεργειακό,άνθος-τροχό.Βέβαια ο αριθμός στην ανατολική ασιατική θεολογία,ποικίλει από 2 έως 1000 πέταλα!
Όταν φτάνει στη Λήμνο θυσιάζει στο ναό της Αθηνάς ή της Ήρας κατά άλλους και μια οχιά τον τσιμπά στο πόδι.Η Λήμνος ήταν η βασική έδρα των Καβειρίων Μυστηρίων.Ήταν το νησί του θεού της φωτιάς,της γνώσης δηλαδή ,του Ήφαιστου ή Άγκνι στα Ινδικά.Εδώ λοιπόν στην ερημιά και τη Σιωπή θα καθίσει δέκα χρόνια.Η Σοφία της Αθηνάς λοιπόν και η Γνώση του Ήφαιστου δίδονται στον υποψήφιο μύστη,Φιλοκτήτη ως Έχιδνα που τον δαγκώνει στο πόδι.Ήδη κατέχει το τόξο του Ηρακλή,την τεχνική της γένεσης της ερπετοειδούς δύναμης-Έχιδνας ή Κουνταλίνι στα Ινδικά ,από το αρχικό στάδιο μύησης του στην Οίτη.
Η δύναμη αυτή συμβολίζεται με ερπετό,δηλ.φίδι ή σαύρα γιατί τη νιώθει κανείς σαν κύμα μέσα του και έχει ένα αίσθημα "φρίκιας" όπως λέμε στην κλινική εξέταση.
(Η ΦΡΙΚΙΑ ΕΣΤΙ=670=ΕΧΙΔΝΑ)
Η είσοδος της ερπετικής δύναμης από τη Μητέρα Γη,δίνεται δια της επαφής με το χώμα.Γι'αυτό και η Πτέρνα είναι το σημείο εισόδου της prana ή τσι στην Ταοιστική Γιόγκα η οποία κουλουριάζεται μετά σαν φίδι στο σπήλαιο κάτω από τον αφαλό,ένα ενεργειακό σπήλαιο που περιγράφει συμβολικά και προσεκτικά συγκαλυμμένα,ο Πλάτων στο σπήλαιο του,στην Πολιτεία.
Από το σπήλαιο αυτό ανεβαίνει στην κορυφή της κεφαλής σε ένα άλλο ενεργειακό χώρο που συμβολίζεται με κρυστάλλινο κάστρο για να επανέλθει μετά ξανά στο χώρο κάτω από τον αφαλό.
Αυτή είναι η κυκλοφορία της prana-ερπετικής δύναμης στο σώμα και αυτό είναι το τόξο του Φιλοκτήτη.Την τεχνική αυτή χρειάζονται οι Αχαιοί για να καταλάβουν την Τροία γιατί ο ύψιστος μύστης Αχιλλέας έχει χάσει την ικανότητα αυτή.Ο Πάρις,ο μέγας Μάγος των Τρώων του την αφαίρεσε διακόπτοντας την εισροή της,από το έδαφος στο σώμα δια της πτέρνας του ποδιού.
Εδώ είναι φανερή η χρήση της Μαύρης Μαγείας από τους Τρώες,αλλά και η προσπάθεια των Ατρειδών και του Οδυσσέα να απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο.
Η ερπετική αυτή ενέργεια ή prana ή πρωινή δρόσος είναι η μητέρα όλων των ενεργειών της Φύσης.
Είναι ανώτερη από κάθε βαρυτική,ηλεκτρική.μαγνητική ακόμη και πυρηνική.Όποιος την κατέχει κάνει θαύματα.Μετατρέπει το μολύβι σε χρυσάφι και όχι μόνο.Μπορεί να καταστρέψει το στρατό και την πόλη του εχθρού.Ακόμη και να κατεβάσει το φεγγάρι στη Γη όπως οι μάγισσες της Θεσσαλίας (μόνο που αυτές το έκαναν με υποβολή του ανθρώπινου νου...).
Εδώ λοιπόν έχουμε την αιτία της βύθισης της Ατλαντίδας και της καταστροφής του προαρχαίου Αθηναικού στόλου.
Όμως για να την κατέχεις αυτή τη δύναμη και να τη χρησιμοποιήσεις,πρέπει να είσαι αληθινά ενάρετος.Αλλιώς θα προκαλέσεις καταστροφή,αλλά θα καταστραφείς και ο ίδιος.
Αυτό δεν γνώριζε ο πονηρός Οδυσσέας που νοιαζόταν μόνο για τον σκοπό.Και" ο σκοπός αγιάζει τα μέσα".
Ο Νεοπτόλεμος ,όντας αγαθός και γιός του επίσης μύστη Αχιλλέα που γνώριζε πολύ καλά ο Φιλοκτήτης,θα καταφέρει να αποσπάσει την τεχνική της Θεουργίας,το τόξο του Φιλοκτήτη.
Θα γίνει,όμως έστω και για λίγο ,μαύρος μάγος,αφού θα υπακούσει στην πονηριά του Οδυσσέα.
Για λίγο όμως,γιατί η επίδραση του πατέρα του ,πάνω στο πνεύμα του είναι μεγάλη και τελικά θα αρνηθεί να χρησιμοποιήσει την τεχνική αυτή για τον σκοπό του πολέμου.
Εδώ στα πρόσωπα του πονηρού Οδυσσέα και του αγαθού Νεοπτόλεμου,εμφανίζονται οι δύο προαιώνιες αρχές της Φύσης,το Γιν και Γιανγκ,η αρσενική και θηλυκή,ή το κακό και το καλό,στην επίσης αιώνια σύγκρουση τους,κανών απαραίτητος και πρωταρχικός του παιγνιδιού της Μεγάλης Μητέρας!
Ο πονηρός,λοιπόν, Οδυσσέας,παρακολουθούσε συνεχώς τη συμβίωση του Νεοπτόλεμου με τον Φιλοκτήτη και ως βέβηλος θα "διδαχθεί" και αυτός την Ιερά Τελετουργία.Και θα την υφαρπάξει για να τη χρησιμοποιήσει ενάντια στους Τρώες.
Ο "από μηχανής Θεός" Ηρακλής θα δώσει τη λύση.Επιτρέπει τη χρήση της μαγικής αυτής δύναμης,με προϋπόθεση να μην πειραχτούν τα Θεία Αγάλματα,Πρόσωπα και Ναοί.
Έτσι ο Φιλοκτήτης θα γυρίσει στην Τροία,όπου θα εξουδετερώσει τον μαύρο μάγο τους τον Πάρη,και θα συμμετάσχει στην κατάκτηση της πόλης.Ο Οδυσσέας όντας αμύητος ακόμη,τελικά, θα ασεβήσει στον θεό Ποσειδώνα,τυφλώνοντας τον Πολύφημο, και θα περάσει 10 χρόνια στην αστρική θάλασσα παλεύοντας με τέρατα και αστρικές κάμπιες,μέχρι να γυρίσει στην Ιθάκη,την αρχική πατρίδα,την Πηνελόπη,ως Όλον Φως.
Τελειώνοντας θα αναφέρουμε την χαρακτηριστική κρίση που καταλάμβανε περιοδικά τον Φιλοκτήτη από το"δάγκωμα του φιδιού".Θυμίζει την έκσταση των αρχαίων Σαμάνων-Μάγων,την ένθεη μανία του Σωκράτη και το "σαμάντι" του Ραμακρίσνα.
Βλέπουμε ότι οι πρόγονοι μας Γραικοί,είχαν γνώση εκείνης της μίας και μοναδικής θρησκείας που ήταν και είναι παγκόσμια και μετεφέρθη συμβολικά,συγκαλυμμένα,δια των χιλιετηρίδων στους μύθους τους,τα έπη τους,τα κλασσικά έργα,τις κωμωδίες και τραγωδίες τους και τέλος στα ευαγγέλια,στην αποκάλυψη του Ιωάννη και στις επιστολές του Απ.Παύλου,έως στις ημέρες μας.
Τι μπορεί άραγε να τα σβήσει όλα αυτά?Μόνο το σβήσιμο του ίδιου του ανθρώπινου μυαλού με αναρίθμητες μεθόδους που χρησιμοποιεί η μαύρη στοά.Φαίνεται πως είναι γι'αυτή πιο εύκολο αυτό το έργο,παρά η καταστροφή εκείνων των Άγιων Έργων των προγόνων μας.Και όταν τα καταφέρει,που φαίνεται να πλησιάζει η ώρα,θα επέλθει ο πνευματικός θάνατος του πλανήτη ,που σύντομα θα τον ακολουθήσει και ο σωματικός του θάνατος......

κωπηλάτης