Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Ο Θάνατος Του Χαμένου Ποιητή....

11-Αυγούστου 2014.Ο Πρωταγωνιστής του "Κύκλου των Χαμένων Ποιητών" ως Χαμένος Ποιητής και ο ίδιος δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει την επίθεση της Μαύρης Στοάς.
Δεν έχει σημασία πόσα χρήματα έχεις ή πόση φήμη έχεις.Ή μάλλον έχει για αυτούς!Γιατί από τη μέλανα πηγή της Μάυρης Στοάς αναβλύζουν και το χρήμα και η δόξα και άλλες ιδέες και έννοιες και μαζί με αυτές και τα οράματα ,οι ψευδαισθήσεις και η ψεύτικη γαλήνη των ναρκωτικών ουσιών.
Δε χρειάζεται να είναι κοκαΐνη,ηρωίνη ή χασίς.Αρκούν το αλκοόλ και ο καπνός.Μεγάλα όπλα κια τα δύο των Μαύρων "αδελφών" μας.Μαζί με αυτά και η κατάθλιψη...αυτή η ασθένεια που είχε απασχολήσει τον Αριστοτέλη ως το 30ο,1 πρόβλημα.Φαίνεται να είχε προσβάλει και τον ίδιο και τον οδήγησε σε διάτρηση στομάχου και το θάνατο στο κτήμα της μητέρας του στη Χαλκίδα.
Ήταν απανωτά τα χτυπήματα της Μαύρης Στοάς στον ενσαρκωμένο Λαγώο και η άμυνα κάποια στιγμή έσπασε.Η Λευκή Αδελφότητα ήταν δίπλα στον Αριστοτέλη μέχρι το τέλος του γήινου βίου του και συνεχίζει να είναι,εκεί που είναι.
Ο Χαμένος Ποιητής ,Ρόμπιν δούλεψε για το καλό στον πλανήτη,φαίνεται από τις ταινίες του.
Όμως δεν είχε ζητήσει τη βοήθεια της Λευκής Αδελφότητας.Και αν δε ζητήσεις κάτι,εκείνο δεν έρχεται.Περιμένει υπομονετικά,δεκάδες-εκατοντάδες-χιλιάδες χρόνια ,μέχρι να ζητήσεις τη βοήθεια του.Και τότε ένας απεσταλμένος της Λευκής Αδελφότητας,έρχεται κοντά σου και σε βοηθά.Σου δείχνει το δρόμο,αρκεί να τον εμπιστευτείς και να παραδώσεις το μικρό -εγώ- σου στην Αδελφότητα.Στο Όλον.Και ΤΟ ΟΛΟΝ ΕΙΝΑΙ=666!Περίεργο έ!!!
Ξέρει πως δρά η Μαύρη Στοά.Εκατομμύρια χρόνια τώρα.Έτσι είναι το παιγνίδι,της Μεγάλης Μητέρας.Αυτοί και Εμείς.Οι Γρήγοροι και οι Αργοί.Αυτοί βιάζονται γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν ,ότι ο χρόνος τους εξαντλείται.Γι'αυτό μηχανεύονται κάθε λογής ραδιουργία και αρπάζουν κάθε τι αγαθό για να το κάνουν όπλο τους.Φαίνεται να νικούν,αλλά είναι μόνο προσωρινό.Μάχες κερδίζουν ,όχι τον Πόλεμο.Γιατί ο Πόλεμος κερδίζεται αργά με οργανωμένο σχέδιο,που αφορά εκατομμύρια χρόνια,χιλιάδες πλανήτες και τους τρείς κόσμους.Οι Αργοναύτες δε βιάζονται να φτάσουν στην Αία.Ξέρουν πως θα φτάσουν,και απολαμβάνουν το Ταξίδι με τα τέρατα και τους γίγαντες και τα παράξενα σχέδια των Εγρήγορων!
Ξέρουν πως μπορεί να πέσουν στη μάχη,να χάσουν κάθε υλικό απόκτημα εδώ στον φυσικό κόσμο.
Ξέρουν όμως πως δεν είναι δικά τους.Ούτε το σώμα τους,ούτε οι κοινωνικές σχέσεις που δημιουργούνται,ούτε κάθε απόκτημα που αποκτούν στο βίο τους.
'Ολα είναι μάταια και ψεύτικα και εύκολα ελεγχόμενα από τα μαύρα "αδέλφια" τους.
Εδώ είναι το στρατόπεδο τους,και αυτοί τολμούν και κατεβαίνουν εδώ κάτω να τους πολεμήσουν.
Όμως εκεί πάνω,τα πράγματα είναι εύκολα.Πώς να παλέψουν οι Μαύροι μες στο Φως?
Είναι κρίμα να λιώνουν σαν κερί.Πολλές φορές τους λυπούνται οι Αργοναύτες και τους σπρώχνουν απλά στα κατώτερα σκοτεινά,πυκνά πεδία!Τα όπλα εκεί πάνω είναι τρομερά για αυτούς.Φτιαγμένα από τα πιο αγαθά υλικά από τα όνειρα παιδιών!Σαν τσιχλόφουσκες και καραμέλες,σοκολάτες και παστίλιες και μαγικά ραβδιά από πολύχρωμα ζαχαρωτά!!!Και όμως είναι όπλα ανίκητα για τους Μαύρους.Έχουν τόση δύναμη εκεί πάνω αλλά και εδώ κάτω για τους άξιους να τα χειριστούν,που ξεπερνούν τη δύναμη των πυρηνικών όπλων.
Ο Χαμένος Ποιητής ,Ρόμπιν δε ζήτησε τη βοήθεια της Λευκής Αδελφότητας.Εύκολα οδηγήθηκε στις τοξικές ουσίες,τα δηλητήρια των Μαύρων,αφού πρώτα τον πλούτισαν με άφθονο χρήμα και τον δόξασαν με ασύγκριτη φήμη.Και όμως ,αν απλά ζητούσε τη βοήθεια ενός Δέντρου,μιας Πεταλούδας,του Ήλιου,του Ουράνιου τόξου,της Φύσης,αν ζητούσε τη βοήθεια ενός Αγίου,ενός Δασκάλου,αυτός θα ερχόταν και θα ξεκίναγε δουλειά πάνω του.
Δεν το έκανε.Έτσι έφυγε από την παρούσα γήινη ζωή για να ξαναρθεί μετά από λίγα χρόνια σε νέα μορφή και τότε θα ζητήσει τη βοήθεια που δε ζήτησε στην προηγούμενη ζωή και τα αδέλφια της Αργούς θα είναι πλάι του για να τον πάρουν στο καράβι μαζί τους στο ταξίδι για την Αία και την Ιωλκό με συντροφιά και παραστάτες Θεούς και Ήρωες που είναι Ανίκητοι και Φύλακες Τρομεροί για τα μαύρα αδέλφια μας,τα κακά παιδιά της Μεγάλης Μάνας Όλων Μας.

Καλό ταξίδι λοιπόν σε όλους τους Χαμένους Ποιητές.....

κωπηλάτης