Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Λεβιάθαν εναντίον Λεβιάθαν ή Εθνικός Καπιταλισμός εναντίον Ιμπεριαλισμού...

Στην Παλαιά Διαθήκη ο Λεβιάθαν είναι δρακοειδές τέρας της θάλασσας που σκόρπιζε τρόμο παντού και φοβερές καταστροφές.Ο Θεός έφτιαξε δύο απ' αυτά που μάχονταν το ένα με το άλλο και τελικά το ένα το σκότωσε ο Θεός ενώ το άλλο το έκανε αθάνατο.
Στο ομώνυμο έργο του ο Thommas Hobbes παρουσιάζει τον ένα Λεβιάθαν ως την κοινοβουλευτική δημοκρατία και το άλλο ως απόλυτη μοναρχία που εξουσιάζουν πότε το ένα και πότε το άλλο με τη βία ώστε να κρατηθεί η "ειρήνη" στον κόσμο.
Με αφορμή τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις ,θυμίζουν οι δύο Λεβιάθαν τα δύο τελευταία στάδια του καπιταλισμού που μάχονται το ένα με το άλλο.Το στάδιο του εθνικού αστικού κεφαλαίου με το μονοπωλιακό ιμπεριαλιστικό στάδιο που χαρακτηρίζεται από την ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση του χρήματος και των πλουτοπαραγωγικών πηγών σε λίγα χέρια,ας πούμε λίγες οικογένειες.Το στάδιο του ενικού αστικού κεφαλαίου είναι αυτό που προήλθε από την επικράτηση του αστικού πολιτεύματος εναντίον του φεουδαρχικού συστήματος τον 18ο και 19ο αιώνα με μια σειρά επαναστάσεων ,η σημαντικότερη των οποίων ήταν η Γαλλική επανάσταση.Το αστικό σύστημα τότε εμφανίστηκε και ήταν ένα προοδευτικό κίνημα με σημαίες τις ιδέες της Ελευθερίας,της Ισότητας,της Δικαιοσύνης κ.α.Γι' αυτό υποστηρίχθηκε από τις πνευματικές κινήσεις της εποχής και κυρίως τις εσωτερικές πνευματικές κινήσεις με την μορφή του Τεκτονισμού,του Ροδοσταυρισμού κ.α.
Το στάδιο αυτό του καπιταλισμού κυριάρχησε όλον τον 20ο αιώνα στη Δύση και τελικά άρχισε να απειλείται από την εμφάνιση των μεγάλων μονοπωλίων και των τραπεζών που συγκέντρωναν όλο και περισσότερο χρήμα στα χέρια τους ,διεκδικώντας πλέον την ηγεσία στον καπιταλισμό από τα κρατικά αστικά κεφάλαια των εθνών.
Δηλαδή των μεγάλων εθνικών επιχειρήσεων,βιομηχανιών και τραπεζών  που σκοπό έχουν να κινούν τα κεφάλαια τους σε ομογενείς εθνικά και θρησκευτικά περιοχές,ανταγωνιζόμενες άλλες διαφορετικών εθνών  εταιρείες και τράπεζες.Άλλωστε γι' αυτό δημιουργήθηκαν από τους αστούς τα έθνη όπως από τους αυτοκράτορες και τους φεουδάρχες τα θρησκευτικά δόγματα.
Στα τελευταία θα πρέπει να υπολογίσουμε, τα κεφάλαια που κρύβονται πίσω από αυτά τα μεγάλα θρησκευτικά δόγματα,τόσο του Χριστιανισμού όσο και ανατολικών θρησκευμάτων όπως κλάδων του Βουδισμού και βέβαια του πανίσχυρου Ισλάμ.Αυτά σαν θέση φαίνεται να μοιράζονται μεταξύ του εθνικού καπιταλισμού και του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού.Και εννοώ ,εντός του ίδιου θρησκευτικού δόγματος  χωρίς να αναφέρω παραδείγματα!
Η φυσική εξέλιξη του καπιταλισμού προς το ιμπεριαλιστικό στάδιο,δεν είναι ομαλή όπως σωστά είχαν προβλέψει μεγάλοι θεωρητικοί του επιστημονικού σοσιαλισμού και όχι μόνο αυτό αλλά φαίνεται η αντίσταση του εθνικού καπιταλισμού να είναι λυσσαλέα...Έτσι ενώ -βέβαια- άρχισε να μεταλλάσσεται στο χειρότερο,εδώ και χρόνια,η σκληρή μάχη με τον ιμπεριαλισμό το έχει μετατρέψει σε αδίστακτο τέρας Λεβιάθαν και το σύστημα αυτό τείνει να μετατραπεί σε Νεοφεουδαρχισμό.
Δηλαδή τελείως αντιδραστικό με θύμα όπως πάντα τους λαούς του πλανήτη.
Όχι βεβαίως πως το ιμπεριαλιστικό είναι σοσιαλιστικός παράδεισος αλλά κατά την κομμουνιστική ιδεολογία, είναι πιο προοδευτικό από τον εθνικό αστικό καπιταλισμό.
Και αυτό γιατί σύμφωνα με τους Λένιν,Στάλιν κ.α.το ιμπεριαλιστικό είναι το τελευταίο καπιταλιστικό στάδιο,αφού οι λαοί θα είναι πλήρως εξαθλιωμένοι και δε θα έχουν τίποτε να χάσουν παρά να σπάσουν τις αλυσίδες τους.Αυτό λοιπόν θα επιφέρει την σοσιαλιστική επανάσταση και τη δικτατορία του προλεταριάτου που θα ακολουθήσει από τον σοσιαλισμό τα δυο στάδια του κουμουνισμού και τελικά την αναρχική-ιδανική κοινωνία.
Προσωπικά ,πλέον,δεν το πιστεύω γιατί είτε ο ένας Λεβιάθαν επικρατήσει είτε ο άλλος επανάσταση και σοσιαλισμός κοκ.δε θα γίνει.Απλά το νικηφόρο τέρας,όποιο είναι αυτό,θα συντηρήσει την εξουσία του μέχρι το τέλος του πλανήτη Γη.Επανάσταση από το λαό δε μπορεί να γίνει αφού είναι πλήρως σε καταστολή και παρακολούθηση.Επίσης δε πρόκειται να αφεθεί ποτέ ο λαός να αποκτήσει ταξική,συμπαντική και κυρίως πνευματική συνείδηση.Αφού γι' αυτό χρειάζεται ελεύθερος χρόνος,επίλυση των βασικών αναγκών του(εργασία,ασφάλεια,σύνταξη) και καλή ενημέρωση και παιδεία.
Η σημερινή αλλά και η αυριανή ενημέρωση είναι λογοκριμένη ,όχι με τον τρόπο του Όργουελ αλλά του Χάξλευ.Δηλαδή σου προσφέρουν αμέτρητες γνώσεις και πληροφορίες,από πλήθος πηγές με αποτέλεσμα τελικά να μην ξέρεις τι να επιλέξεις.'Αρα στην ουσία σου στερούν τη γνώση όπως σε μια οργουελική κοινωνία αλλά με άλλο τρόπο,τον χαοτικό,σαφώς πιο ύπουλο και πιο αποτελεσματικό!
Όμως ούτε και από κάποια "φωτισμένη-αρίστη"μερίδα των ιμπεριαλιστών,μπορεί να έλθει η αλλαγή προς τον σοσιαλισμό,αφού και να υπάρχει τέτοια απλά θα αλλάξει το όνομα στο καταπιεστικό πολίτευμα ,θα το πεί σοσιαλιστικό ή κουμουνιστικό ,όμως αυτό που θα δημιουργηθεί ,πραγματικά,θα είναι Τυραννία των Ολίγων!
Αυτό ήταν το πολίτευμα και στους Φοίνικες στην Καρχηδόνα,το οποίο περιγράφει ο Αριστοτέλης ως αριστοκρατικό αλλά και ολιγαρχικό των πλουσίων!(Πολιτικά Β.).
Εδώ,λοιπόν, θα τελειώσει και η ιστορία των πολιτευμάτων πάνω στη Γη.
Τώρα το άν θα είναι ο εθνικός καπιταλισμός καλύτερος από τον ιμπεριαλιστικό,η απάντηση είναι ότι και οι δύο είναι Λεβιάθαν όπως προφητεύεται στην Παλαιά Διαθήκη.
 Αλλά ας δούμε πως εκδηλώνεται σήμερα η μάχη μεταξύ του εθνικού και του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού.
Η ενίσχυση θεσμών στον πλανήτη όπως του ΔΝΤ του ΟΗΕ,μεγάλων ενώσεων κρατών όπως της Ευρώπης-ΕΟΚ και παλιότερα των ΗΠΑ είναι σαφώς στοιχεία του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού.
Η δημιουργία μεγάλων παγκόσμιων τραπεζών,εταιρειών καυσίμων,εταιρειών επικοινωνίας,βιομηχανικών μονοπωλίων,η εξαφάνιση των μικρομεσαίων και μικρών επιχειρήσεων,είναι χαρακτηριστικά του ιμπεριαλισμού.
Αυτός εξαφανίζει ή μάλλον απορροφά το εθνικό αστικό κεφάλαιο,ώστε το κάθε κράτος-έθνος να δυσκολεύεται πλέον να συντηρήσει το ίδιο το έθνος του-λαό.Δηλαδή δεν παρέχει θέσεις εργασίας,υγεία,ασφάλεια,σύνταξη και άλλα δεδομένα μέχρι τώρα "δικαιώματα" του κάθε λαού-έθνους.Στη θέση τους έχουμε μόνο την δημιουργία μεγάλων μονοπωλίων,τραπεζών και θέσεις εργασίας μόνο για τη φύλαξη-ασφάλεια την εσωτερική και εξωτερική του κράτους που καπόια στιγμή θα είναι επαρχία της παγκόσμιας πλανητικής κοινωνίας που θα κυριαρχούν οι λίγοι ολιγάρχες-πλούσιοι-τύραννοι.
Το εθνικό αστικό κεφάλαιο αντιδρά με διαδηλώσεις,πολιτικά πραξικοπήματα και κυρίως τη δημιουργία δημοψηφισμάτων με σκοπό την κατακερμάτιση των μεγάλων οργανισμων κρατών.
Ήδη είδαμε το δημοψήφισμα στη Σκωτία και μετά στη Καταλανία.Θα ακολουθήσει το Τέξας,το Κεμπέκ,η Βαυαρία,Λομβαρδία,Αλσατία κοκ.
Θεωρώ πως τελικά στον πόλεμο αυτό θα νικήσει το οποσθοδρομικό,νεοφεουδαρχικό κίνημα του εθνικού καπιταλισμού.Γιατί έχει την ιστορική πείρα,είναι ήδη οργανωμένο καλό και μάλιστα με τεχνικές μαφίας και το ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν έχει καμία ιδεολογική-πνευματική υποστήριξη.
Κάτι που είχε το αστικό κίνημα ,όπως γράψαμε,με τον Τεκτονισμό,τότε που νίκησε τον παλαιό Φεουδαρχισμό.Επίσης τα περισσότερα θρησκευτικά δόγματα θα πάρουν τη θέση του εθνικού καπιταλισμού.Όπως θα συμμαχήσουν μαζί του,κράτη της Ευρωπαικής Ένωσης και κράτη που ήταν και είναι κουμουνιστικά όπως η Ρωσία και η Κίνα.
Ο εθνικισμός ήδη εξαπλώνεται με ταχύτητα παντού σε όλο τον πλανήτη.Ήδη είδαμε πρόσφατα τα γεγονότα μεταξύ Σερβίας-Αλβανίας στον ποδοσφαιρικό αγώνα.Δήθεν ιδεολογίες όπως ο κουμουνισμός και θρησκείες όπως το Ισλάμ και ο Χριστιανισμός ,θα χρησιμοποιηθούν σαν άλλοθι για την επικράτηση του ,που δε θα είναι όμως τελική!
Θα επικρατήσει μεν σύντομα ,ίσως σε λίγα χρόνια,αλλά θα επιφέρει σειρά τοπικών πολέμων μεταξύ των εθνών-φέουδων παγκοσμίως,τέτοιας έκτασης με μεγάλες απώλειες σε κεφάλαιο και ανθρώπινο δυναμικό που οι φεουδαρχικοί πόλεμοι του Μεσαίωνα θα μοιάζουν παιδικό παιγνίδι.
Επίσης η καταστροφή του περιβάλλοντος (μόλυνση από χημικά και ραδιενέργεια) θα είναι ολέθρια και η διαμονή σε μεγάλο μέρος του εδάφους του πλανήτη απαγορευτική!
Έτσι θα αναγκαστούν τα ίδια τα έθνη ή μάλλον οι ολιγάρχες του κάθε έθνους,να αποδεχτούν μια παγκόσμια κυβέρνηση που εξηγήσαμε ήδη,ότι θα είναι Ολιγαρχική Τυραννία.Τα υπόλοιπα ήδη τα έχουμε περιγράψει σε άλλα άρθρα.Αλλά ας δούμε τελειώνοντας τη βάση αυτής της διαμάχης στην αρχαιότητα:
 Στην αρχαία ιστορία μας θα μπορούσαμε να κατανοησούμε αυτή τη μάχη σαν τη "αντιπαράθεση-μάχη" του Αριστοτέλη με τον Πλάτωνα.Με τον αριστοκράτη Πλάτωνα μάλλον να αντιπροσωπεύει την φεουδαρχική κοινωνία.Δηλαδή την κομματιασμένη σε πόλεις των 12000 κατοίκων με 3 τάξεις,όπως περιγράφει στην Πολιτεία και στους Νόμους.Άρα ο Πλάτων θα μπορούσε να είναι ο θεμελιωτής του σημερινού εθνικού καπιταλισμού.
Ο Αριστοτέλης πρέσβευε την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία,όπως άλλωστε προσπάθησε να δημιουργήσει ο μαθητής του Αλέξανδρος με την κοινή θρησκεία,κοινό πολιτισμό και μια ανθρώπινη φυλή με τους μικτούς γάμους Περσών-Ελλήνων-Ινδών.
Οι Στωικοί,στον Αριστοτέλη στηρίχτηκαν για την εδραίωση της οικουμενιστικής φιλοσοφίας τους  με οδηγό τον "άποιο λόγο" τους.
[χωρίς+τίτλο.bmp]Για λόγους που ήδη εξηγήσαμε η εφαρμογή παραδείσιας κοινωνίας,είναι αδύνατη στον πλανήτη Γη.
Θα γράψουμε επιπροσθέτως ότι από τη στιγμή που δημοσιεύτηκε το Κεφάλαιο των Μαρξ-Ένγκελς και το Κομουνιστικό Μανιφέστο,οι αντίπαλοι της εργατικής τάξης,φρόντισαν να πάρουν τα μέτρα τους,ώστε ουδέποτε να εφαρμοστεί κυριαρχία του προτελαταριάτου.Ακόμη και αν αυτό σημαίνει θυσία κάποιων από τους καπιταλιστές και απώλεια ακόμη και μόνιμη του κέρδους τους.
Θα κατοχυρώσουν αυτά που έχουν και θα χρησιμοποιήσουν τον φοβισμένο λαό ,για την ακρίβεια την εργατική του δύναμη προς φύλαξη και συντήρηση της περιουσίας τους.Δηλαδή αιώνια σκλαβιά για όσους δύστυχους,ετούτου του πλανήτη,θα ζήσουν.Θα θυμίζει την ισόβια σκλαβιά των εργαζομένων στα φοινικικά ορυχεία της Ισπανίας ή και στα αργυρωρυχεία του Λαυρίου στην αρχαία Αθήνα!
Επαναλαμβάνουμε πως έχει χαρακτηριστεί ο πλανήτης Γη,φυλακή  (μία από τις φυλακές)  του Γαλαξία,έτσι δεν πρόκειται καμιά γενιά ανθρώπων ,εδώ στον πλανήτη Γη,να ζήσει ξανά την "χρυσή εποχή" του Ησίοδου.Άλλωστε και ο ίδιος ο Ησίοδος ο μέγιστος των Προφητών της Γης,γράφει ότι το σιδερένιο γένος,θα είναι το τελευταίο ανθρώπινο γένος του πλανήτη που θα τελειώσει μέσα στη μιζέρια,τη στενοχώρια,τον όλεθρο...
Ένα άλλο ζωικό γένος ίσως να ακολουθήσει μετά από μας,όπως ήδη γράψαμε,για να γράψει και αυτό,για μικρό όμως χρονικό διάστημα τη δική του ιστορία στον ετοιμοθάνατο πια,πλανήτη Γη.


κωπηλάτης