Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Για τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015.

Το να μείνουμε σιωπηλοί και αμέτοχοι,μάλλον υποκρισία θα είναι και στρουθοκαμηλισμός.
Όπως δε μπορεί κάποιος που ασχολείται με τον εσωτερισμό ή κάποιος που ασχολείται με την πνευματικότητα να μην είναι αριστερός.
Ομοίως οποιοσδήποτε διανοούμενος ή φιλόσοφος μου φαίνεται απίθανο να μην ανήκει στο χώρο της αριστεράς.
Αυτό γιατί δείξαμε ότι προέχει το Μεγάλο Μητρικό Εγώ και ακολουθεί το μικρό ανθρώπινο εγώ του καθενός μας.Αυτό λέγεται κομουνισμός και κάθε νοήμων εσωτεριστής δεν μπορεί να μην είναι κουμουνιστής.Αυτό προκύπτει από τα έργα όλων των μεγάλων μυστών της ιστορίας και όσοι δε το δήλωναν,απλά το άφηναν να φανεί μέσα στη διδασκαλία τους.
Σε αντίθετη περίπτωση,δεν είναι μύστης.Είναι όμως εσωτεριστής και αποκρυφιστής που έχει βάλει σε προτεραιότητα το μικρό του εγώ ,χωρίς πιθανά να γνωρίζει τις συμπαντικές συνέπειες που θα έχει και για τον ίδιο η επιλογή του.
Ή γνωρίζει τις συνέπειες,αλλά είναι ταγμένος-ενταγμένος ή αναγκασμένος να ακολουθήσει τις εντολές-διαταγές της "ομάδας" που ίσως άθελα του εντάχθηκε σε αυτήν.Και δυστυχώς με τη θέληση ή χωρίς τη θέληση του,η ομάδα και αυτός κατά συνέπεια ανήκει στη μαύρη στοά.
Γιατί αυτή ενδιαφέρεται να προέχει, το μικρό-ασθενικό-αδύναμο εγώ του καθενός μας,ώστε να γίνεται εύκολα διαχειρίσιμο από το "μεσαίο"-αστρικό Εγώ του συνόλου της μαύρης στοάς.
Έτσι μας φορτώνει μπιχλιμπίδια και παιγνίδια,ηλεκτρονικά-αυτοκίνητα-ταξίδια-σπίτια-σεξ.. κτλ.
για να μας ξεγελάσει και να μας κρατήσει δεμένους στο άρμα της.
Στόχος η ικανοποίηση του μικρού εγώ και η συντήρηση του με σκοπό την εκμετάλλευση του από την μαύρη στοά.
ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ!Εννοώ τους αρχηγούς της.
Στο παιγνίδι αυτό που θυμίζει σκάκι,άλλωστε το ζατρίκιον,είναι ινδικό εφεύρημα,οι μαύροι πολεμούν με τους λευκούς.Πότε νικάνε οι λευκοί πότε οι μαύροι.Σε κάθε περίπτωση η Μεγάλη Μητέρα η Μάγια,δε νικιέται.Γιατί είναι ,το τερέν του παιγνιδιού.
Είναι ο Ίσκιος Εκείνου,Του Απερίγραπτου.Στην χειρότερη περίπτωση να νικήσει η μαύρη πλευρά στο Αστρικό Πεδίο πλήρως και στο Νοερό,όμως δε μπορεί να επικρατήσει στο Νοητό.
Εκεί είναι Φοβεροί οι Φύλακες.Το παιγνίδι συνεχίζεται στους αιώνες γι'αυτούς που θέλουν να παίξουν σε αυτό.Άλλοι κουρασμένοι αποσύρονται και Σχολάνε,αναπαύοντας το μικρό εγώ τους στην αγκαλιά της Μητέρας,μέχρι την τελική τους Φώτιση και ακολούθως τη Διάλυση στο Φως της.
Γι'αυτούς που έχουν προσκολληθεί στο παιγνίδι της Μάγια,συνεχίζεται η χαρά του παιγνιδιού και η "αγωνία" για το ποιός θα νικήσει.Σε κάθε περίπτωση είναι παιγνίδι.Το Θείο Μυστικό Παιγνίδι και οι αντίπαλοι,μαύροι και λευκοί είναι Αδέλφια.Έτσι θα πρέπει να το βλέπουμε.
Ας νικήσει ο καλύτερος.

κωπηλάτης
ΚΚΕ –
τρία γράμματα 
χαραγμένα στους τοίχους των φυλακών
μέσα στις νύχτες της παρανομίας
χαραγμένα στις μάντρες των εργοστασίων
σταθερά δυνατά πάνω απ’ το θάνατο,
εκεί που τρέμει η ρίζα της ανθρώπινης ανάσας
εκεί που ρέει στους δρόμους σαν ποτάμι ο ουρανός,
πρωί με τα πουλιά, με τις σημαίες, με τα φύλλα,
πρωί με την τίμια κραυγή.
ΚΚΕ –
τρία κόκκινα γράμματα –
πολύ πονέσαμε, σύντροφοι,
πολύ ξαγρυπνήσαμε
πολύ μακριά κοιτάξαμε·
από κανέναν δεν το δανειστήκαμε το κόκκινο.
– δικό μας αίμα·
τρία κόκκινα γράμματα
σεμνή υπογραφή του λαού μας
στις λεωφόρους του μέλλοντος 
ο δρόμος φεύγει γρήγορα
η Ιστορία δε γυρίζει πίσω.
ΚΚΕ 
σύντροφοι, σύντροφοι, πόσα συντροφικάτα χρόνια
πολλαπλασιασμένα από θυσίες και όνειρα
σε αιώνες
το παρελθόν, το μέλλον, το παρόν,
εσύ κι εσύ, ο εργάτης και ο αγρότης
εσύ κι ο σπουδαστής κι ο εργάτης
σύντροφοι, σύντροφοι,
η Ελλάδα, ο κόσμος,
πλάι-πλάι
ωραία συντροφική φωνή
εδώ, εδώ, εδώ,
με τα πλακάτ, με την ελπίδα, με τα λάβαρα,
οι αγωνιστές παρόντες
κοντά, κοντά, μέσα στον κόσμο
για όλο τον κόσμο.
ΚΚΕ –
πόσα συντροφικάτα χρόνια
πόσοι αιώνες
αντρώθηκες μπροστάρης στους αγώνες
μπροστάρης στις θυσίες
παιδί της Μεγάλης Επανάστασης
παιδί της Ελλάδας
παιδί του 21
γενάρχης της κατοχικής Αντίστασης
αντρώθηκες
μες στα μαρτύρια και στο θάνατο –
σύντροφοι, σύντροφοι,
μαζί, μαζί αντρωθήκαμε,
τραγουδήστε το πάλι:
«ας μη λείψει κανείς»
μαζί, μαζί –
όπως μαζί σηκώσαμε στους ώμους μας
τις γκρεμισμένες πολιτείες
σηκώσαμε τις τσακισμένες πόρτες
σηκώσαμε τη φωτιά.

Κι εγώ μαζί σας, αντρώθηκα, σύντροφοι,
στις φυλακές, στα κρατητήρια, στα ξερονήσια,
παιδί κι εγώ της Ελλάδας, παιδί του ΚΚΕ,
πολεμώντας μαζί και τραγουδώντας –
ω, σύντροφοι, σύντροφοι,
το πιο τρανό τραγούδι που έμαθα
το πιο πλατύ τραγούδι που έπραξα
το πιο βαθύ τραγούδι που τραγούδησα
ήταν αυτό που τραγουδάω και τώρα
αυτό που τραγουδάμε όλοι μαζί:
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ,
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ.

Γιάννης Ρίτσος-"Ριζοσπάστης" 28-Μάη-1978